🟣 گفته اند: خواجه و دولت‌مردی در نیشابور نزد ابوسعید ابوالخیر آمد و خواست که در جرگه شاگردان وی باشد و ابوسعید از او چند درخواست کرد، از جمله آنکه پیاده به بازار برود و برای شاگردان شیخ طعامی را بخرد و چون طعام را آورد، ابوسعید به او گفت: حال به بازار برگرد ببین چند نفر خواجه شهر را دیده‌اند که پیاده دنبال غذا رفته است و چون او جویای احوال شد، همه گفتند که ما تو را ندیدیم و او دوباره برگشت و ابوسعید به او گفت: فقط تو هستی که خود را می‌بینی، وگرنه کسی تو را نمی‌بیند. ای حسن! آن تویی کی خود را می‌بینی، و الا هیچ کس را پروای دیدن تو نیست ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ___

🟣 ● محبوبان الهی فقط در چند دقیقه و با جملات بسیار ساده و بدون پیچیدگی، در دل‌های دیگران نفوذ می‌کنند؛ دقیقا مانند یک پزشک حاذق که فقط با چند خط نسخه بیمار خود را درمان می کند. آنها حتی نیازی به موعظه هم ندارند و همین که سلام می‌دهند، وجود آدمی در مقابل لطافت آن سلام فرو می‌ریزد. من ز سلام گرم او، آب شدم ز شرم او وز سخنان نرم او، آب شوند سنگ‌ها ● به تعبیر حافظ، لطیفه‌ای نهانی که نه از لب لعل و خط نگاری برآمده، بلکه لبریز از عشق الهی ایست که برمی‌خیزد و در قلب آدمی می‌نشیند. حسن ظاهری زوال پذیر است اما ملاحت آنها نه. لطیفه‌ای‌ست نهانی که عشق از او خیزد که نام آن نه لبِ لعل و خطِ زنگاری‌ست ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ___

🟣 ● اگر می‌خواهی ستیزه کنی، با کسی همانند خود پنجه افکن؛ زیرا ما خود از قبل شکست‌خورده‌ایم. با چون خودی درافکن اگر پنجه می‌کنی ما خود شکسته‌ایم چه باشد شکست ما؟ ● بیدل می‌گفت: یارب شکستِ من به چه افسون شود درست؟ دارم دلی که پیش‌تر از من شکسته‌اند ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ___

القصه؛ پیِ شکستِ ما بسته صفی مرگ از طرفی و زندگی از طرفی! @normah | ابوسعید_ابوالخیر‌

🟣 ● امام حسن‌ عسکری علیه‌السلام فرمودند: امیرمؤمنان علیه‌السلام به مردی نگریستند و در چهره او نشانه ترس دیدند. به او فرمودند: در چه حالی؟ گفت: از خدا می ترسم. فرمودند: «ای بنده خدا! از گناهانت و از عدالت خدا درباره ظلم هایی که به بندگان خدا کرده ای بترس و خدا را در آنچه تو را موظّف نموده، پیروی کن و از او در آنچه صلاح تو درآن است، نافرمانی نکن. پس از آن، از خدا نترس؛ زیرا او به هیچ کس ظلم نمی کند و هرگز کسی را بیش از استحقاقش مجازات نمی کند. قالَ: یا عَبْدَ اللّه ، خَفْ ذُنوبَکَ، وَ خَفْ عَدْلَ اللّه عَلَیْکَ فی مَظالِمِ عِبادِهِ، وَ اَطِعْهُ فیما کَلَّـفَکَ وَ لا تَعْصِهِ فیما یُصْلِحُکَ ثُمَّ لا تَخَفِ اللّه بَعْدَ ذلِکَ فَاِنَّهُ لا یَظْلِمُ اَحَدا، وَ لا یُعَذِّبُهُ فَوقَ استِحقاقِهِ اَبَدا ● مولانا می‌گفت: پذیرفت این دل ز عشقت خرابی درآ در خرابی چو تو آفتابی چه گویی دلم را که از من نترسی ز دریا نترسد چنین مرغ آبی! ____ نـــــــورمـــــــاه | @normah ___