بچه ها از شما چه پنهان از وقتی کتاب اخبات رو خوندم، اونجا که میگه هیچ گناهی از شما دور نیست، مدام به این فکر میکنم نکنه یک روزی بیاد و مولامون بیاد و من از یزید و شمر و حرمله بدتر شم. اینکه انسان هنوز به ابعاد وجودش احاطه نداره و نمیدونه چی درون قلب و روحش خاک کرده. اینکه یا روزی جوونه بزنه و ریشه‌اش در جان و روح دویده شود ترسناکه نه!؟ مثلا حسادت پنهانت رو به جایی که درمان کنی خاک کنی. چون اگر نشونش بدی معلومه طرد میشی. تکبر و طمع و بخل و کینه و... نسبت به؟ علایق و محبوب ها و بت هایمان. به قول آقای حائری: همه ما فرعونیم، فقط مصر های ما کوچک و بزرگ می‌شوند. مخلص کلام. میترسم مولایی که جای بابای خودم میدانم را در شبی مهتابی، کنارِ نهرِ فرات، با لب تشنه، سر ببرم. مسئله اصلا کوچک نیست. آدم وقتی سکوت توابین رو میبینه. وقتی انحرافِ ابن ملجم رو میبینه... خبر دارید ابن ملجم چه کسی بود!؟ با امام علی بیعت کرد، توی جنگ جمل با امام علی شمشیر زد، یکی از معتمدانِ مردم یمن بود..:) القصه زیادی با این افراد خودمون رو دور میبینیم. خود مولا رهامون نکنه. خود مولا دستمون رو بگیره. که بدون حمایتش ما سریع زمین می‌خوریم.

افتادن نور ماه روی تختت>>>>

[🪐|🤎]

[وسعت رحمته كل شيء] يعنی خدا عاشق است و عشق او همه هستی را در برگرفته است. 📚اخبات|عین صاد

بچه ها متوجه شدم یکی از اساتیدم که علاقه شدید بهشون داشتم و عاشق درس دادنشون بودم به رحمت خدا رفتند. [فردا هم باهاشون کلاس داشتم😭💔] خواهشمندم اگر براتون مقدوره فاتحه بفرستید.

دارم به این فکر میکنم چقدر دلم برای امام حسین ع تنگ شده...

ماه در بَرَم...

ای وجدان‌های نیم‌خفته، چشم بیداری بگشایید و ای بیداران، گوش فرا دهید: ماییم كه بار تاریخ را بر دوش گرفته‌ایم تا جهان را به سرنوشت محتوم خویش برسانیم. خون سرخ ما فلقی است كه پیش از طلوع خورشید عدالت بر آسمان تقدیر نشسته است. آوینی. به وقت ۲۰ فروردین سال چهارصد و دو

من بعد از تو گرچه نَمُردم اما تمام شدم در دلتنگی...