دوستانی که دوست داشتند در دوره ی خانم هاشمی(میم سادات هاشمی) شرکت کنند... https://t.me/mimsani

دیشب اولين بار بود که شهر رو بعد از این حادثه دیدم. حال همه گویی خوب بود و اتفاقی نیوفتاده و همه به زندگی روزمره برگشتند. اما از لباس های مشکی و اندوه چشمان عده ای می‌شد حال غریب و ابر سیاه رو حس کنی. سعی می‌کردند زندگی کنند. تو همین بُهبُه یادِ غزه افتادم، یادِ کودکانی که هر روز می‌سوزند و می‌میرند و تکه تکه می‌شوند. ما بعد از اون جنگِ نصف روزه برگشتیم به زندگی عادی... آره با دلی شکسته و اندوهی فراموش نکردنی... اما برگشتیم... اما از یکی دیگه از برکات این موضوع، باز شدن شریانِ نور از سوی غزه بود. درک مردم غزه... درک جنگ... درک ترس و خوف درک امنیت در خاورمیانه..‌ درک مرگ در چند قدمی... این ادراک رو خدا به هر کس نمیده... خدا به بنده ای میده که می‌خواد ازش یه کوه بسازه... کوه در برابر حوادثی بزرگ تر... کوه دربرابر آخرالزمان. کوه بشید بچه ها. زمان افتاده روی دور تند. به قول آسید مرتضی آوینی: ماییم که بار تاریخ را به دوش می‌کشیم تا جهان را به سرنوشت مقدوم خویش برسانیم.

یکی از دوستام(هانا) بهم گفت: حواست باشه که بعد از این اتفاق ها رشد کنی، چون ممکنم هست زیادی پس رفت کنی...

من هی باید این رو به خودم یادآوری کنم.

https://eitaa.com/hosein_darabi/19000 وائل الدحدوح عزیز، چقدر تو کرمانی.

سلام و نور به هنگامه شکفتنت

حس های اطمنیان بخش با سختیِ ایجاد نظم و استمرار شکوفا می‌کنند پیدای پنهان خویش را.. مراقب انتخاب ها و شاخه شاخه پریدن‌های تان در انتخاب‌های‌تان باشید.. برای مؤمن #هوشمند از ایده تا تغییر و رشد و مسیر رشد و حرکت‌مستمر در راه ملاقات ، همه‌‌ی آن فقط #نگاهِ_ابی_عبدلله است ..

#درخواستی‌از‌ گَلبَم🌿 .. یک قصیده برای تو ؛ پایان ما آغاز تو می‌شود ای حبیبِ روحِ‌ من ، وینك .. ؟ کجایی که آفتاب از غم نیامدن تو چشم های‌ش در شب‌ها سیاهی می‌رود دیگر مثل یعقوب جایی را نمیبیند ..