#کشیدن_نقشه_ذهنی #جلسه_۹ #اسفند_ماه #ارزیابی #ارزیابی_سالانه کشیدن نقشه ذهنی سال ۱۴۰۳ 🗺️ به ما کمک می‌کنه تا با تفکر دسته‌بندی‌شده 📌 بتونیم یه دیدگاه کلی و منظم درباره سالی که گذشت پیدا کنیم. 🔵 هسته‌ی این نقشه ذهنی، سال ۱۴۰۳ هست و ما میایم حوزه‌های اصلی زندگی رو مشخص می‌کنیم. برای من، این حوزه‌ها شامل موارد زیر بودن: 📚 درس 💼 حرفه 🛕 معنویت 👨‍👩‍👧‍👦 خانواده و دوستان 💪 سلامتی 🚀 توسعه فردی ✅ انتخاب کردن این حوزه‌ها خودش زمان می‌بره ⏳، یهویی به ذهنمون نمی‌رسن! اما بعد از اینکه حوزه‌ها رو مشخص کردیم، برای هر کدوم چهار مورد رو یادداشت می‌کنیم: 📍 اتفاقات مهم 🏆 موفقیت‌ها ❌ شکست‌ها ⚡ چالش‌ها 🔹 مثلاً در حوزه‌ی درس، من امسال دفاع کردم 🎓 که هم اتفاق مهمی بود و هم موفقیت. اما عدم تعادل بین کار و درس ⚖️ و اضطراب شدیدم 😰، جزو شکست‌ها و چالش‌های این حوزه محسوب میشن. 🔹 در حوزه‌ی حرفه، من با یک منتور کارمو شروع کردم 🤝 و یک سال پیشرو 📆 رو به‌صورت منظم برگزار کردم، که این خودش یه موفقیت بزرگ محسوب میشه. 🔸 همین‌طور برای بقیه‌ی حوزه‌ها هم ادامه میدیم و موارد مربوط به هر بخش رو می‌نویسیم. ممکنه بعضی از حوزه‌ها شلوغ‌تر و پر از اتفاقات مختلف باشن 🌀 و بعضی حوزه‌ها کمتر اتفاق خاصی درشون رخ داده باشه 🌱، اما مهم اینه که با آرامش و دقت به همه‌ی بخش‌های زندگی‌مون فکر کنیم 🤔💭 و عجله‌ای ازشون رد نشیم 🚦. ✨ در نهایت، نقشه‌ای جلومون شکل می‌گیره که بهمون نشون میده سال ۱۴۰۳ در هر حوزه‌ی مهم زندگی‌مون چطور سپری شد. از این اطلاعات می‌تونیم برای برنامه‌ریزی سال جدید 📅✍️ استفاده کنیم تا هدفمندتر و آگاهانه‌تر قدم برداریم 🚀💡.

✨🪐🤍 النقطة الثانية بهذا الموضوع — موضوع التوبة والمغفرة — أنه نحن لوين بدنا نوصل بالضبط؟ نحن المذنبون، العاصون، المخطئون، من خلال ما نقرأه في الآيات وفي الروايات، هناك مستويات يمكن أن نطمح إليها، ونحن يجب أن نطمح إلى المستوى الأعلى وإن كنا مذنبين ومخطئين. المستوى الأول هو العفو؛ أن الله سبحانه وتعالى لا يعاقبنا على ذنوبنا يوم القيامة، لا يؤاخذنا، لا يحاسبنا عليها، يعفو عنا، يتجاوز عنا — يعني يتجاوز عن سيئاتنا وخطايانا. هذا مستوى، لكنها تظل موجودة في كتاب أعمالنا. هذه السيئات مثل — مثلاً — إذا نضرب مثالًا من حياتنا العادية: أنه بيطلع عفو عام أو عفو خاص عن مجرمين، ولكن يبقى في سجلهم العدل الأحكام التي صدرت أو الجرائم التي ارتكبوها، لا تُمحى من سجلهم العدل، ولكن يُعفى عنهم. كذلك، كل واحد منا له كتاب أعمال سيُعرض عليه يوم القيامة، وهذا الكتاب "لا يغادر صغيرة ولا كبيرة إلا أحصاها". في هذا المستوى الأول، لا نؤاخذ بالسيئات والذنوب، لكنها تبقى موجودة في كتاب عملي. المستوى الثاني — اللي هو أعلى — هو أن الله سبحانه وتعالى ليس فقط يعفو عنا ويغفر لنا ويتجاوز عن خطايانا، بل يمحو هذه السيئات أصلاً! يأمر ملائكته الكتبة الذين يكتبون الأعمال الحسنة والسيئة، بأن يمحوها. وبعض الروايات تقول أن الله سبحانه وتعالى يمحو هذه السيئات حتى من الواقع، من ذاكرة الملائكة، ومن الوجود الخارجي، لأن هذه الأعمال لها وجود خارجي، فيمحوها الله سبحانه وتعالى بكرمه ولطفه ورحمته وعفوه وغفرانه. المستوى الثالث — وهو أعلى مستوى — هو أن يبدّل الله سبحانه وتعالى سيئاتنا حسنات! يعني هل في طمع أكثر من هيك؟ والله سبحانه وتعالى فتح لنا هذا الباب! هذا كله — اللي عم نحكي عنه — ممكن، وسنجد إن شاء الله في طي الحديث والروايات والآيات التي استشهد بها، أن الله سبحانه وتعالى لا يكتفي مع التائبين والمستغفرين بالعفو أو بمحو السيئات، بل يبدّل سيئاتهم حسنات! بعضهم — بالحد الأدنى — بل يجزيهم ثوابًا عظيمًا وأجرًا كبيرًا وجنات تجري من تحتها الأنهار، وهذا دليل عظيم على كرمه وجوده ووقفته. 🪐🪴🤍 نکته‌ی دوم در این موضوع — موضوع توبه و مغفرت — این است که دقیقاً می‌خواهیم به کجا برسیم؟ ما گناهکاران، خطاکاران و عاصیان، با توجه به آنچه در آیات و روایات می‌خوانیم، متوجه می‌شویم که برای مغفرت الهی سطوح مختلفی وجود دارد. ما باید به بالاترین سطح آن چشم داشته باشیم، حتی اگر گناهکار و خطاکار باشیم. سطح اول عفو است؛ یعنی خداوند سبحان ما را به‌خاطر گناهانمان در روز قیامت مجازات نمی‌کند، ما را بازخواست نمی‌کند، و ما را به‌خاطر آن‌ها حساب‌کشی نمی‌کند. او از ما در می‌گذرد و گناهان و خطاهایمان را نادیده می‌گیرد. این سطحی از مغفرت است، اما گناهان همچنان در کتاب اعمال ما ثبت می‌مانند. مانند مثالی از زندگی روزمره: وقتی عفو عمومی یا خاصی برای مجرمان صادر می‌شود، آن‌ها از مجازات معاف می‌شوند، اما احکام صادر شده یا جرایم مرتکب‌شده همچنان در پرونده‌ی قضایی آن‌ها باقی می‌ماند و پاک نمی‌شود. به همین ترتیب، هرکدام از ما کتاب اعمالی داریم که در روز قیامت به ما عرضه می‌شود و "هیچ عمل کوچک یا بزرگی نیست مگر اینکه ثبت شده است". در این سطح، ما از مجازات گناهان رهایی می‌یابیم، اما گناهان همچنان در کتاب اعمالمان ثبت‌شده باقی می‌مانند. --- سطح دوم — که بالاتر است — این است که خداوند سبحان نه‌تنها ما را می‌بخشد و از خطاهایمان در می‌گذرد، بلکه گناهان ما را به‌کلی محو می‌کند! او به فرشتگان ثبت‌کننده‌ی اعمال — که نیکی‌ها و بدی‌ها را می‌نویسند — دستور می‌دهد که این گناهان را پاک کنند. برخی روایات می‌گویند که خداوند حتی این گناهان را از واقعیت، از حافظه‌ی فرشتگان و از وجود خارجی نیز پاک می‌کند. چون اعمال ما یک وجود خارجی دارند، اما خداوند با لطف، رحمت و بخشایش خود آن‌ها را به‌کلی محو می‌کند؛ گویی هرگز انجام نشده‌اند! --- سطح سوم — و بالاترین مرحله — تبدیل گناهان به حسنات است! یعنی خداوند فقط گناهان ما را پاک نمی‌کند، بلکه همان گناهان را به کارهای نیکو تبدیل می‌کند! آیا طمعی فراتر از این ممکن است؟ خداوند این درِ رحمت را به روی ما گشوده است! در تمام آیات و روایاتی که درباره‌ی توبه و مغفرت آمده، می‌بینیم که خداوند برای توبه‌کنندگان و استغفارکنندگان فقط به عفو یا محو گناهان اکتفا نمی‌کند، بلکه گناهانشان را به نیکی‌ها تبدیل می‌کند. و در پایین‌ترین حد، خداوند آن‌ها را مشمول پاداشی عظیم، اجری بزرگ و بهشت‌هایی که نهرها در زیر آن جاری است می‌گرداند. این خود نشانه‌ای بزرگ از کرم، جود و رحمت بی‌پایان خداوند است.

فلق/ دریدن تاریکی و سپیده دم. گرگ و میشِ ۲۷ اسفند ماه/ نفس های آخرِ ۱۴۰۳ ۱۶ رمضان /۱۴۴۶

خیلی زیباست... خیلیییییییییییییی.... عکس گویای این زیبایی نیست!. شما اینجا برفِ نشسته روی کوه ها رو نمی‌بینید. آخه تا دلبری تا کجا؟!