می‌گم خداجونم حالا که مهمونی تموم شده و همه دارند میروند ، می ایستم ظرفا رو می‌شورم، بعد شما یه چای دم کن خستگیم رو می‌ندازم، باهم یه گپی می‌زنیم، حالا بعد می‌رم... *از سری مناجات های من و خدا.

خواهشا توی چایی که دم می‌کنید، دارچین و گل محمدی بریزید.

وقتی داشتم به انتهای ماه مبارک فکر می‌کردم، و شب آخر. این موزیک که تو پستوی پوشه های پلی لیستم قایم شده بود رو پیدا کردم. حسِ نابی رو بهم تزریق کرد، شبیه پرواز در آسمانِ مه آلود و در جستجوی آفتاب... مثلِ درخت زیتونِ گوشه حیاطِ اُم عامر لحظه وداع... اگر سینمایی أبو زینب رو دیده باشید، با شخصیت جذابِ ام عامر آشنا خواهی شد... شاید هم مثل معتز و یاران خبرنگارش در قلب غزه‌... شاید مثلِ من. حالا که آخرین روزِ مهمانی و جشن و سرور ماست، در پی جلب رحمت و نور الهی و عفو وغفرانِ محبوب. لحظه ی نابِ خوف و رجاء، يأس و اميد، خير و شر، و...

پایان حکمت های نهج‌البلاغه....

امروز یک آوریله...(*^^*)

عه... من!

نور///

لمسِ شاخه ها روی صورتم با انعکاسِ نور>>>>