زهرا نجاری: استانداردهای یک کار رو اینقدر بیارید پایین که اون کار انجام بشه! اون استاندارد هایی که باعث می‌شن کار انجام نشه رو بریزید دور!

راسی امروز آخرین مهلت ثبت نام پیشروی اردیبهشت هست.✨🪴

قلب من همیشه توی این سریال می‌مونه. ولی خب اگر روحیه حساس دارید نبینید:)))

یکی از آهنگهایی که عاشقش‌ بودم توی این سریال...

🔹2025/أبريل/18 🔹 الخسارة لا تعني النهاية… بل بداية لشيء آخر، لم نفهمه بعد. حين نخسر، لا نخسر الشيء فقط، نخسر النسخة التي كناها معه، الأمان الذي ظننّاه دائمًا، والتفاصيل الصغيرة التي لم نكن نظن أنها ستؤلم كل هذا الألم حين تغيب. لكن بمرور الوقت، نفهم أن الخسارة ليست عدوًّا… بل معلمٌ صامت، يُفرغ يدك لتملأها بشيء جديد. نقاوم أولًا، نرفض، نغضب… ثم نهدأ، وننظر خلفنا بشيء من الحنين، لكن دون وجع يشلّنا. نبدأ بفهم أن ما ذهب، لم يكن ليبقى… وأننا لسنا ذاتنا التي كنّاها قبل الفقد. نحن الآن أكثر هدوءًا، أكثر وعيًا، وأحيانًا… أكثر صدقًا مع أنفسنا. التقبّل ليس استسلامًا، هو سلام متأخر، يصل حين لا يعود القلب يملك طاقة للمقاومة. | ع https://t.me/Dolore3s

۱۸ آوریل ۲۰۲۵ باختن، به‌معنای پایان نیست… بلکه آغازی‌ست برای چیزی دیگر، چیزی که هنوز نفهمیدیمش. وقتی چیزی رو از دست می‌دیم، فقط اون چیز رو از دست نمی‌دیم، خودِ اون نسخه از ما هم می‌ره باهاش، اون حسِ امنیت که خیال می‌کردیم ابدیه، و جزئیات کوچیکی که هیچ‌وقت فکر نمی‌کردیم نبودنشون این‌همه درد داشته باشه. اما با گذر زمان، می‌فهمیم که «خسارت»، دشمن نیست… یه معلم خاموشه، که دست‌هامونو خالی می‌کنه تا بتونیم پرش کنیم با چیزی نو. اولش مقاومت می‌کنیم، انکار، خشم، دلتنگی… اما کم‌کم آروم می‌شیم، و با نگاهی آمیخته به دلتنگی، برمی‌گردیم پشت سر، بی اون دردی که فلجمون می‌کرد. یاد می‌گیریم بفهمیم: اونی که رفت، قرار نبود بمونه… و ما، دیگه اون آدم سابق نیستیم. حالا آرام‌تریم، آگاه‌تریم، و شاید… صادق‌تر با خودمون. «پذیرش»، تسلیم نیست، یه نوع صلحِ دیررسه که وقتی می‌رسه، قلب دیگه توانی برای جنگیدن نداره.

من و #زین در سال های نه چندان دور 🌿✨

رویای شیرینِ من...🪐✨