١٨ آبان ۱۴۰۴
۹ نوامبر ۲۰۲۵/
گاهی با خودم میگویم چه میشود که
یادت میرود برای خودت خلوتی مهیا کنی
و به سکوت درونت گوش دل بسپاری و بیپرده
به خودت نگاه کنی...
یادت میرود نگاه به ستارگان شب و
شب نشینی نیاز وجودی من است و اگر از
من جدا شود، معلوم نیست درچه میکده هایی
سر برون میآورم....
یادت میرود که معشوق من شب را
فرصتی برای تنهایی و اتصال و معاشقه
خلق کرد تا از تن مزاحم رها شوم...
و رها شوم...
و رها شوم....
متوجه او شوم
و متوجه آنچه در درونم میگذرد.
یادآور اهداف بلند آفرینشم باشم و برای
بهبود برنامه بنویسم.
من گاهی یادم میرود.
اما شما خودتان را در این شلوغی جهان
خفه نکنید.