من خیلی دلتنگم...

خدایا هر چه را دوست داشتم از من گرفتی به هر چه دل بستم دلم را شکستی... به هر چیز عشق ورزیدم آنرا زائل کردی، هر کجا قلبم آرامش یافت، تو مضطرب و مشوش کردی. هر وقت دلم بجایی استقرار یافت، تو آواره م کردی. هر زمان به چیزی امیدوار شدم، تو امیدم را کور کردی. تا به چیزی دل نبندم و کسی را به جای تو نپرستم و در جایی استقرار نیابم و به جای تو محبوبی و معشوقی نگیرم و جز تو به کسی دیگر و جایی دیگر و نقطه ای دیگر آرامش نیابم و فقط تو را بخوانم و تو را بخواهم و تو را پرستش کنم و تو را بجویم. آقا مصطفی چمران

وينك أسأل عليك إبكل كتر...وينك كل عمري عايش أنتظر...وينك ما ظل عله إفراقك صبر...وينك کجایی؟ هر لحظه بیشتر سراغت را می‌گیرم... کجایی؟ تمام عمرم را در انتظار تو گذرانده‌ام... کجایی؟ دیگر برای دوری‌ات صبری نمانده... کجایی؟ عمري شمعه و ذابت بنار انتظارك ليل صبري يرتقي إبطلعة نهارك يا حبيب الروح دليني إعله دارك مثل قيس أرد أعتني و ألثم جدارك شوقي يتخطه قانون الزمن...شوقي منذور إلك يبن الحسن...شوقي يسألني كل لحظه التمر...وينك عمرم شمعی بود که در آتش انتظارت آب شد. شبِ صبرم در آرزوی طلوع روزت اوج می‌گیرد. ای محبوب جان، خانه‌ات را به من نشان بده. می‌خواهم چون قیس، سرگردان کوی تو شوم و دیوار خانه‌ات را ببوسم. اشتیاقم از قانون زمان فراتر رفته است. اشتیاقم نذر توست، ای فرزند حسن. و هر لحظه از من می‌پرسد: کجایی؟ عايش إبسحرك أنا و صاير رهينك عيني ظلت شابحه الغرة جبينك إحسبني من أيتامك اليطلب حنينك سيدي و إمسح على راسي إبيمينك حالي خله الصخر دمعه إيهلي...حالي حال اليتيم إبلا علي...حالي امتاني طلوعك يا فجر...وينك من در افسون تو زندگی می‌کنم و اسیر تو شده‌ام. چشمانم پیوسته در انتظار دیدن پیشانی نورانی توست. مرا از یتیمان خودت بدان که مهر و محبتت را می‌طلبند. آقای من، با دست مبارکت بر سرم دست بکش. حال و روزم سنگ را به گریه می‌اندازد. حال یتیمی را دارم که علی ندارد. ای سپیده‌دم ظهور، کی طلوع می‌کنی؟ کجایی؟ إتعيش وحدك و بغيابك وحدك إتسير إلمن إتسولف همومك لمن إتحير مثل حيدر أعتقد يا سيدي إتصير حين تشكي إتخلي راسك داخل البير تشكي من تشكي يا هو اليسمعك...تشكي منهو اللي يمسح مدمعك...تشكي يا القابض إبجفك جمر...وينك تنها زندگی می‌کنی و در غیبتت نیز تنهایی. وقتی دلت می‌گیرد و سرگردان می‌شوی، درد دلت را به چه کسی می‌گویی؟ گمان می‌کنم مانند حیدر باشی، ای سرور من. آن‌گاه که شکایت می‌کنی، سرت را درون چاه می‌بری. به چه کسی درد دل می‌کنی؟ چه کسی صدایت را می‌شنود؟ چه کسی اشک‌هایت را پاک می‌کند؟ ای که در کف دستانت آتش اندوه را گرفته‌ای، کجایی؟ من بلاد الله الوسيعه مستقر وين إبكربله لو يم علي برض الغريين سيدي و إعليك أمشي نحر الحسين ابشوفتك يبن الحسن خل نكحل العين ريتك تشملني إبجف رأفتك...ريتك تسمح لي أحظه إبشوفتك...ريتك جاوبني لو غاب البدر...وينك در این سرزمین پهناور خدا، اقامتت کجاست؟ در کربلایی یا کنار امیرالمؤمنین در نجف؟ آقای من، به حق گلوی بریده حسین. ای فرزند حسن، بگذار چشم‌هایم به دیدارت روشن شود. کاش دست مهربانی‌ات مرا نیز در بر گیرد. کاش اجازه دهی لحظه‌ای تو را ببینم. پاسخم بده، ای ماه پنهان‌شده، کجایی؟ قالوا اللي يريد يتشرف بملقاك إبموسم الحج إنت تحضر كل سنه هناك رحت مكه و قلت يمكن ألتقي إوياك لجن ظلت بالقلب حسره اعله فرقاك غايب و الغيبه بس عن النظر...غايب لاجنك إويانه إتحضر...غايب و بيا وكت عيني تقر...وينك گفتند هر که بخواهد به دیدارت مشرف شود، در موسم حج، هر سال آنجا حضور داری. به مکه رفتم و گفتم شاید تو را ملاقات کنم. اما حسرت دوری‌ات همچنان در دلم ماند. غایبی، اما فقط از دیدگان. وگرنه با ما حضوری. پس چه زمانی چشمانم به دیدارت روشن خواهد شد؟ کجایی؟

مسجد السهله إنشده عن بكائي خل فجر الجمعه يوصف لك دعائي رغم تقصيري و رغم شدة جفائي بندبتك يبن الحسن دايم ندائي بسمك تدري إشكثر صاح القلب...بسمك جم ورده زارع بالدرب...بسمك يالمهدي خلصت العمر...وينك از مسجد سهله درباره گریه‌هایم بپرس. بگذار سپیده جمعه دعایم را برایت وصف کند. با وجود کوتاهی‌ها و بی‌وفایی‌هایم، فریاد «یابن الحسن» همیشه بر زبانم جاری است. می‌دانی به نام تو دل من چقدر ناله کرده است؟ و چه بسیار گل‌ها که در مسیر تو کاشته‌ام. ای مهدی، عمرم به پایان رسید... کجایی؟ ياللي متفضل علينه بفيض عطفك يا وكت يا سيدي إتحفنه و نحفك يمته جدام المله إنصافحها جفك توقف إتصلي جماعه و إحنه خلفك يمته بيومك ترد تحي المهج...يمته يا سيدي يوم الفرج...يمته نتهنه و إنشوف النصر...وينك ای که با دریای مهربانی‌ات بر ما منت نهاده‌ای، سرورم، چه زمانی ما را به حضورت مفتخر می‌کنی؟ کی می‌شود در برابر مردم، دستت را بفشاریم؟ و تو پیشاپیش بایستی و نماز جماعت بخوانی و ما پشت سرت باشیم؟ چه زمانی با روز ظهورت جان‌ها زنده می‌شوند؟ ای آقای من، روز فرج چه وقت فرا می‌رسد؟ تا آرام گیریم و پیروزی را ببینیم... کجایی؟

فورووووووووووی مهم پیام فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به مردم مردم مبعوث شده @mrtahlilgar1

عموووووووووووووو. *لهجه توت فرنگی فصل ۲ باران کوفته قلقلی😔✨

أبقى بعدك... :) لا طيب والله عيش بعدك ياحسين....💔🕊

هجرت، آدمی را به دریای حکمت ها و مرهم ها پیوند می‌دهد.