نسألكم خالص الدُّعاء..🩹💔

دنیا بد نیست، کم است... #عین_صاد

🪐✨🌻🪞

بسم الله الرحمن الرحیم 🌸 به درس، روح بده 🌸 اول مهر است. بوی دفتر نو، صدای زنگ مدرسه، کیف‌هایی که روی شانه‌ها سنگینی می‌کنند و آن شوق گم‌شده‌ای که سال‌هاست با خودش می‌آید... اما امسال برای من، مهر رنگ دیگری دارد. مهسا نیست. مهسا، دانشمند شیمی فیزیک کوانتوم، در جنگ رمضان ۱۴۰۴ به شهادت رسید. اما مهسا فقط یک دانشمند نبود. فقط یک شهید نبود. مهسا یک دختر بود؛ با همان لطافت، همان سادگی، و همان دلِ دخترانه‌ای که هیچ‌وقت زیر بار فرمول‌های سنگین، خم نشد. مهسا یک حرف همیشگی داشت. به من، به دوستانش، به همه: «به درس‌مان روح بدهیم.» می‌گفت وقتی پا به دانشگاه می‌گذاری، ممکن است غرق شوی. غرق کتاب، فرمول، جزوه، شب‌های بی‌خوابی. آن‌قدر که یادت برود کی هستی. یادت برود دختری. یادت برود دلت چه چیزهای کوچکی را دوست دارد. مهسا اما حواسش بود. روی میزش، کنار کتاب‌های تخصصی، یک عروسک کوچک می‌نشست. با خودکارهای فانتزی می‌نوشت، حتی وقتی دانشجو شده بود. گاهی لای صفحاتِ سختِ فیزیک، یک گل خشک‌شده پیدا می‌شد. می‌گفت: «این‌ها یادم می‌اندازد من فقط یک مغزِ حساب‌گر نیستم. من یک دخترم. می‌توانم هم سخت‌ترین معادله را حل کنم، هم از یک گل کوچک ذوق کنم.» و همین بود که مهسا را مهسا می‌کرد. او به من یاد داد که لطیف ماندن، ضعف نیست. خودش یک قدرت است. دخترانه درس خواندن، دخترانه جنگیدن، دخترانه زندگی کردن — همه‌اش یک راه است. راهی که مهسا تا آخر رفت. امروز که سال تحصیلی شروع می‌شود، از شما دخترها و خانم‌ها یک خواهش دارم: 📚 به درس‌تان روح بدهید. نگذارید کتاب‌ها شما را خشک کنند. فرمول‌ها را یاد بگیرید، اما لبخندتان را نگه دارید. دانشگاه و مدرسه، جای رشد است، نه جای گم کردن خودتان. بگذارید درس، شما را روشن کند، نه اینکه خاموش‌تان کند. شما می‌توانید هم باهوش باشید، هم لطیف. هم دانشمند، هم دختر. مهسا رفت، اما حرفش ماند: هیچ‌وقت نگذارید فضاهای خشک، آن لطافتِ درونت را از تو بگیرد و سعی کنید آن فضای صمیمیت و رفاقت و حال خوب و نشاط رو بین دوستان و همکلاسی های خود و معلم و اساتید ایجاد کنید . اول مهر مبارک. سالی پر از علم، پر از دل، و پر از همان دخترانگیِ برایتان آرزو می‌کنیم. 🌷 به یاد مهسا؛ 🤍🕊️ #به_درس_روح_بده #مهسا #شهیده_مهسا_طاهری #دخترانه_درس_بخوانیم #مهر #مدرسه #دانشگاه