ستاره؛
نجات دهنده چاییه.
چهارشنبه تو مدرسه دیگه اشک‌دونیم سرازیر شد و خیلی رندوم و به بهونه حال بد رفتم از مامان مدرسه چایی گرفتم، تو نماز خونه زانوهامو بغل کردم، چایی خوردم و فقط گریه کردم=)
ستاره؛
چهارشنبه تو مدرسه دیگه اشک‌دونیم سرازیر شد و خیلی رندوم و به بهونه حال بد رفتم از مامان مدرسه چایی گ
از تو مکان‌های عمومی گریه کردن، متنفرم. همزمان کار تراژدیک و شجاعانه‌ایه و از طرف دیگه اگه دلایل قانع‌کننده‌ای نداشته باشی خجالت‌آور تلقی می‌شه. اما شاید همین‌که دلایلم خودم رو قانع می‌کرد کافی بود. حالا احساس التیام یافتن رو تا حدی پیدا کردم🌟!