محمد نوری محمّد هدایت نوری (۱ دی ۱۳۰۸ – ۹ مرداد ۱۳۸۹) آموزگار آواز و خوانندهٔ ایرانی بود. از مشهورترین آهنگ‌های وی می‌توان به «جان مریم»، «کهکشان عشق»، «سرزمین محبوب من» و «ایران ایران»اشاره کرد. محمد نوری برنده جایزه خورشید طلایی (۵۰ سال صدای متفاوت و ماندگار) در سال ۱۳۷۸ از جشنواره مهر، و دارای مدرک درجه یک هنری از شورای عالی ارزیابی کشور و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بود. وی در سال ۱۳۸۵ از سوی سازمان صدا و سیما به عنوان چهرهٔ ماندگار برگزیده شد. محمد نوری پس از سال‌ها مبارزه با بیماری سرطان و وخامت وضعیت جسمانی در شامگاه شنبه ۹ مرداد ۱۳۸۹ در بیمارستان جم در تهران درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد. #مفاخر •|روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری افق کویر|• @ofoghkca

🎥 تیزر کارگاه آموزش هوش مصنوعی ویژه خبرنگاران به مناسبت روز خبرنگار، کارگاه آموزش هوش مصنوعی ویژه خبرنگاران و فعالین رسانه شهرستان اردکان، با هدف آشنایی با ظرفیت‌ها و کاربردهای هوش مصنوعی در حوزه رسانه و تولید محتوا برگزار شد. 📹 گوشه‌هایی از این کارگاه را در تیزر ببینید… #اردکان_خبرنگار #هوش_مصنوعی #خبرنگاری #آموزش •| روابط عمومی مؤسسه فرهنگی هنری افق کویر |• @ofoghkca

«إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوفٌ رَّحِيمٌ» (سوره بقره، آیه ۱۴۳) همانا خداوند نسبت به مردم بسیار مهربان و رحیم است. 🔸پیام آرامش: مهربانی خدا بی‌پایان است. #حرف_خدا #رحمت •|روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری افق کویر|• @ofoghkca

📸 مسابقه عکاسی از روستای توت روستای توت را از نگاه خود روایت کنید! علاقه‌مندان می‌توانند آثار خود را در دو بخش عکاسی با تلفن همراه و عکاسی با دوربین حرفه‌ای در این مسابقه شرکت دهند. 📌 موضوع عکس‌ها: تعزیه، عزاداری، نذورات و زندگی اجتماعی 📅 مهلت ارسال آثار: تا ۲۳ مردادماه 🏆 جوایز مسابقه: • بخش عکاسی با تلفن همراه: ۳ نفر برگزیده • بخش عکاسی با دوربین حرفه‌ای: ۵ نفر برگزیده به برگزیدگان هر بخش جوایز ویژه اهدا خواهد شد. ارسال آثار به آیدی 👇🏻 @ofoghekavir_ar •|روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری افق کویر|• @ofoghkca

🤲🏻 آیت الکرسی ‌ •|روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری افق کویر|• @ofoghkca

هر رسانه، الگوی بخشی از جامعه است. رفتار حرفه‌ای، احترام در گفتار و پایبندی به اخلاق، تأثیری فراتر از انتشار یک خبر دارد. #اخلاق_رسانه •|روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری افق کویر|• @ofoghkca

✅ مردی که هنوز با دوربین‌های قدیمی زندگی می‌کند! ⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️ •|روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری افق کویر|• @ofoghkca

✅ مردی که هنوز با دوربین‌های قدیمی زندگی می‌کند! وقتی وارد خانه #محمدحسین_عاقلی می‌شویم، قبل از هر چیز چشممان به دوربین‌های قدیمی می‌افتد؛ دوربین‌هایی که سال‌هاست دیگر در دست عکاس‌ها دیده نمی‌شوند و حالا در گوشه‌ای از خانه او، بخشی از یک زندگی را روایت می‌کنند. نگاه کردن به این وسایل، خاطرات زیادی را برایش زنده می‌کند. خودش می‌گوید با همین دوربین‌ها و وسایل قدیمی است که هنوز بخشی از آن روزها را در ذهنش زنده نگه داشته است. محمدحسین عاقلی متولد سال ۱۳۳۵ در اردکان است. دوران ابتدایی را در مدرسه کاتب اردکان گذرانده و چند سال بعد درس را رها کرده است. سال ۱۳۵۷ ازدواج کرده و حاصل زندگی مشترکش سه دختر و یک پسر است. پدرش اصرار داشته که درسش را ادامه بدهد، اما عاقلی مسیر دیگری را انتخاب کرده بود. علاقه‌اش به هنر و عکاسی باعث شد به جای ادامه تحصیل، در مغازه پدرش مشغول به کار شود؛ تصمیمی که بعدها مسیر تمام زندگی‌اش را تغییر داد. پدرش، #میرزا_محمد_عاقلی، خودش از نخستین عکاسان اردکان بوده است. حدود هفتاد سال پیش در اردکان عکاسی می‌کرده. محمدحسین وقتی از پدرش حرف می‌زند، به عکسی در اتاق اشاره می‌کند: «این بابامه...» همین چند کلمه کافی است تا اهمیت این عکس برای او معلوم شود؛ تصویری از مردی که به گفته عاقلی، اولین عکاس اردکان بوده و سال‌ها پیش از آنکه عکاسی به شکل امروزی در شهر رواج پیدا کند، با دوربینش لحظه‌های زندگی مردم را ثبت می‌کرد. عاقلی سال ۱۳۵۲ کارت خبرنگاری گرفت. کارتی که به گفته خودش، آن روزها اعتبار خاصی برایش داشت. آن‌قدر که می‌توانست تا سه قدمی شاه برود؛ جاهایی که حتی بسیاری از خبرنگاران دیگر اجازه نزدیک شدن به آن را نداشتند. از آن روزها که حرف می‌زند، خاطرات مختلفی یکی‌یکی از ذهنش عبور می‌کنند. از مسئولانی که برای مراسم به اردکان می‌آمدند، از افتتاحیه‌ها و اتفاقات مهم شهر و از روزهایی که دوربینش را برمی‌داشت و برای ثبت یک خبر راهی می‌شد. از جمله سفر هاشمی رفسنجانی به اردکان برای افتتاح مجتمع فولاد، افتتاح بیمارستان ضیایی، سفر آیت الله خامنه ای به اردکان و سخنرانی در باشگاه (مصلای فعلی) و .. بخش زیادی از این عکس‌های خبری را برای روزنامه کیهان می‌فرستاده و خودش نیز به عنوان عکاس کیهان فعالیت می‌کرده است. تصادف‌ها، مراسم‌ها، افتتاحیه‌ها و اتفاقات مهمی که در اردکان رخ می‌داد، سوژه دوربین او بودند. سال ۱۳۵۲ مغازه عکاسی خودش را هم راه انداخت؛ مغازه‌ای با نام «عکاسی کیهان». آرشیوی که از آن سال‌ها برایش باقی مانده، چیزی حدود ۱۳۰ هزار قطعه عکس است؛ این آرشیو قطعا بخش مهمی از تاریخ تصویری اردکان را روایت می کند. او سال‌ها در کنار عکاسی خبری، فیلمبرداری مجالس را هم انجام می‌داده است. همسرش نیز در این کار همراهش بوده و بخش زنانه مجالس را فیلمبرداری می‌کرده است. عاقلی می‌گوید نخستین مجوز صلاحیت عکاسی بعد از انقلاب را نیز او دریافت کرده است. خاطراتش از آن سال‌ها البته کم نیست، هرچند خودش با تأسف می‌گوید بخشی از حافظه‌اش را از دست داده و بعضی اتفاقات و خاطرات دیگر به خوبی در ذهنش نمانده است. سال‌ها عکاسی خبری برای او یعنی زندگی در خیابان و میان مردم؛ یعنی سوار ماشین شدن و رفتن به نقاط مختلف برای ثبت یک اتفاق. گاهی در گرمای کویر و گاهی در سرمای زمستان. آن روزها خبری از امکانات و تجهیزات امروزی نبود. اگر اتفاقی می‌افتاد، عکاس باید خودش را می‌رساند و لحظه را ثبت می‌کرد. اما امروز، سال‌هاست که دوربینش را کنار گذاشته است. حدود شش سالی می‌شود که به دلیل بیماری، فعالیت حرفه‌ای در عکاسی را رها کرده است. با این حال، به نظر می‌رسد عکاسی هنوز از زندگی‌اش بیرون نرفته است. وقتی از او درباره وضعیت امروز عکاسان و هنرمندان می‌پرسیم، لحنش کمی گلایه‌آمیز می‌شود. می‌گوید زمانی کارت خبرنگاری و عکاسی برای خودش اعتبار داشت؛ حتی به گفته خودش، وقتی وارد جایی می‌شد، مسئولان حساب دیگری برایش باز می‌کردند. اما امروز احساس می‌کند جایگاه عکاس و هنرمند آن‌طور که باید دیده نمی‌شود. از وضعیت رسانه‌ها هم دل خوشی ندارد. معتقد است بخشی از رسانه‌های امروز به سمت خبرهای سطحی و زرد رفته‌اند و کیفیت کار رسانه‌ای، در مواردی، پایین آمده است و گاهی حقیقت را آنجور که میخواهند میگویند در حالیکه رسالت خبرنگار بیان واقعیت است و اینکه تا حد ممکن بدون سوگیری باشد. محمدحسین عاقلی شاید سال‌هاست عکاسی نمی‌کند، اما هنوز میان دوربین‌هایش زندگی می‌کند؛ میان عکس‌هایی که هر کدامشان تکه‌ای از گذشته اردکان را در خود نگه داشته‌اند. ✍️ گروه فرهنگی و رسانه موسسه افق کویر #مصاحبه #تاریخ_شفاهی #روز_خبرنگار •|روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری افق کویر|• @ofoghkca

✅ فرماندار ویژه اردکان: احیای «میل آسید رضا» جلوه‌ای از مشارکت مردمی در پاسداشت میراث تاریخی است. ✍🏻 فرماندار ویژه شهرستان اردکان با اشاره به احیا و مرمت سازه تاریخی «میل آسید رضا» گفت: این اقدام ارزشمند با همت بیش از ۳۰ نفر از داوطلبان پویش نذر آب و با همکاری پایگاه پژوهشی میراث فرهنگی، اداره میراث فرهنگی و مؤسسه فرهنگی هنری افق کویر انجام شده و نمونه‌ای شایسته از مشارکت مردم در حفظ و احیای میراث تاریخی منطقه است. ▫️وی افزود: در کنار مرمت و احیای این سازه، امکاناتی از جمله فضای استراحت و آبشخور، ویژه حیات‌وحش منطقه نیز فراهم شده است تا این حرکت مردمی، علاوه بر پاسداشت میراث تاریخی، در راستای حمایت از محیط‌زیست اثرگذار باشد. ▫️فرماندار ویژه اردکان ضمن قدردانی از داوطلبان پویش نذر آب و مجموعه‌های مشارکت‌کننده در این طرح، بر حمایت از چنین حرکت‌های مردمی و فرهنگی برای حفظ میراث تاریخی و ظرفیت‌های طبیعی شهرستان تأکید کرد. ☫ روابط عمومی فرمانداری ویژه اردکان •|روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری افق کویر|• @ofoghkca

«دکتر جواد علی‌محمدی اردکانی» جواد علی‌محمدی اردکانی، هنرمند نقاش متولد سال ۱۳۴۸ در اردکان یزد است. او در هنرستان هنرهای تجسمی دیپلم گرفت و سپس کارشناسی و دکترای پژوهش هنرش را از دانشگاه شاهد اخذ کرد. علی‌محمدی، عضو هیات علمی دانشکده هنر دانشگاه علم و فرهنگ تهران و مدرس دانشگاه‌های هنر است. نخستین نمایشگاه انفرادی او در گالری درسای تهران برگزار شد. او در نمایشگاه‌های بعدی خود با گالری فرمانفرما و آرتیبیشن همکاری داشته است. شرکت در نمایشگاه گروهی در گالری‌های لاله، باران، درسا، اکو، فرمانفرما را در کارنامۀ خود دارد. علی‌محمدی، ده‌ها مقاله تخصصی و کتاب از جمله کتاب «همگامی ادبیات با نقاشی قاجار» و «پژوهشی در زیلوی یزد» را تالیف کرده است. #مفاخر •|روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری افق کویر|• @ofoghkca

تلنگر فرهنگی (بخش چهارم) همه میدانیم که بزرگ‌ترین سرمایه‌های هر جامعه، نفت، طلا یا منابع طبیعی نیست؛ اعتماد است. جامعه‌ای که مردم به هم اعتماد دارند، سریع‌تر پیشرفت می‌کند، هزینه‌هایش کمتر است و آرامش بیشتری دارد. اگر فقط کمی به اطرافتان نگاه کنید. چرا بسیاری از مغازه‌ها دوربین‌های متعدد نصب کرده‌اند؟ چرا روی بسیاری از وسایل عمومی باید قفل، زنجیر یا حفاظ باشد؟ چرا برای انجام یک کار ساده، گاهی چندین امضا، مهر و ضمانت و دوندگی لازم است؟ پاسخ فقط وجود قانون نیست؛ کمبود اعتماد است. اعتماد، یک‌شبه از بین نمی‌رود؛ ذره‌ذره ساخته یا نابود می‌شود. وقتی کسی در صف، نوبت دیگران را رعایت می‌کند، وقتی فروشنده عیب کالایش را صادقانه می‌گوید، وقتی راننده پس از یک تصادف ، مسئولیت اشتباه خود را می‌پذیرد، وقتی فردی وسیله پیدا شده را به صاحبش برمی‌گرداند، در حقیقت در حال افزایش سرمایه اجتماعی کشور است؛ سرمایه‌ای که شاید دیده نشود، اما ارزش آن از بسیاری از دارایی‌های مادی بیشتر است. متأسفانه گاهی با خودمان می‌گوییم: «اگر من رعایت کنم و دیگران رعایت نکنند، چه فایده‌ای دارد؟» اما همین طرز فکر، آغاز یک چرخه معیوب است. اگر هر کس منتظر دیگری بماند، هیچ تغییری رخ نخواهد داد. فرهنگ درست، از جایی آغاز می‌شود که انسان، حتی وقتی هیچ ناظری وجود ندارد، باز هم کار درست را انجام می‌دهد. صداقت واقعی زمانی معنا پیدا می‌کند که امکان سوءاستفاده وجود داشته باشد، اما وجدان اجازه آن را ندهد. شاید نتوانیم همه مردم را تغییر دهیم، اما می‌توانیم کاری کنیم که هر کس با ما روبه‌رو شود، یک تجربه خوب از صداقت، احترام ، درستکاری و مسئولیت‌پذیری در خاطرش بماند. گاهی همین ها، نگاه انسان‌ها را به جامعه تغییر می‌دهد. اگر هر کدام از ما بتوانیم حلقه‌ای از زنجیره اعتماد باشیم، به‌تدریج این زنجیره بزرگ‌تر خواهد شد؛ زنجیره‌ای که نه با اجبار، بلکه با رفتار درست مردم شکل می‌گیرد. در بخش بعدی، به یکی دیگر از ریشه‌های مهم فرهنگ اجتماعی می‌پردازیم؛ عادتی که اگر اصلاح شود، بسیاری از اختلاف‌ها، بی‌نظمی‌ها و نارضایتی‌های روزمره مان نیز کاهش خواهد یافت... ادامه دارد... ✍️ سعید برخورداری پژوهشگر حوزه مدیریت •|روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری افق کویر|• @ofoghkca