eitaa logo
افُقْ ...
122 دنبال‌کننده
1.1هزار عکس
187 ویدیو
11 فایل
/کرانه/چشم‌انداز/دورنما/ افُقْ؛ راهنمایِ گمشد‌ه‌های زمین واسه پیدا کردن مسیرِ آسمون ...! - روزمرگی‌هامو میزارم اینجا - حرفی، صحبتی، نقدی: @CHERICKY313
مشاهده در ایتا
دانلود
ای دل! تو چه میکنی؟ می‌مانی یا میروی؟ داد از آن اختیار که تو را از "حسین" جدا کند....
32.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
لالا لالا یکم دیگه دووم بیار.... ؛
حسین طاهریenc_16680322194273389418476.mp3
زمان: حجم: 4.3M
روزامو با هرکی غیر از تو سر کردم؛ ضرر کردم... ؛
این ادیورز رو ایشون راه انداخته... خواننده کره‌ای! چون دنیا فهمیده Hero کیه!!!!
یادت هست وقتی علی‌اکبر به دنیا آمد چند نفر با دیدنش بی‌اختیار تو را آمنه صدا زدند و علی را محمد؟!
چه خوب شد که نبودی لیلا در این لحظات جان‌سوز وداع!
می‌خواستی کربلا باشی که چه کنی؟ که برای علی‌اکبر مادری کنی؟ که زبان بگیری؟ گریبان چاک دهی؟ که سینه بکوبی؟ که صورت بخراشی؟ که وقت رفتن از مهر مادری سرشارش کنی؟ که قدم‌هایش را به اشک چشم بشویی؟! .... ببین لیلا! تو می‌خواستی چه کنی که زینب برای این دسته گل نکرد؟! به اشک چشم تمامی مادران سوگند! که تو هم اگر در کربلا بودی باز همه می‌گفتند، مادر این جوان زینب است...
و حسین سر به آسمان بلند کرد و گفت: «شاهد باش خدای من! جوانی را به میدان می‌فرستم که شبیه‌ترین خلق به پیامبر توست در صورت، در سیرت، در کردار، در گفتار و حتی در گام‌های رفتار. تو شاهدی خدای من که ما هربار برای پیامبر دلتنگ میشدیم، هربار دلمان سرشار از مهر پیامبر میشد، هربار جای خالی پیامبر جان‌مان را به لب میرساند، هربار آتش عشق پیامبر، خرمن دلمان را به آتش می‌کشید، به او نگاه میکردیم. به این جوان که اکنون پیش روی تو راه می‌رود و در بستر نگاه تو راهی میدان می‌شود.»
این برای التیام علی بود. حسین را چه کسی باید التیام می‌داد؟ برای این دل کندن، به حسین چه کسی باید دل میداد؟ کدام کلام بود که بتواند حسین را به این دل کندن ترغیب کند؟ یا لااقل در این دل کندن تحمل ببخشد؟!
پای جنازه پسر، میفهمیدی که این رضا شدن به رضای خداوند چه کار مشکلی است: وای فرزندم! وای پسرم! وای نور چشمم! وای علی‌اکبرم! وای پاره جگرم! وای همه دلم! وای تمام هستی‌ام! امام، با دست‌های لرزانش، خون را از سر و صورت و لب و دندان علی می‌سازد و با او نجوا میکرد: تو! تو پسرم! رفتی و از غم‌های دنیا رها شدی و پدرت را تنها و بی‌یاور گذاشتی ...