"همه مسخره ام می کنند ولی برای من همه چیز حل شده و بدبختی و خوشبختی مفهومی ندارد. من برای این نمی روم که خوشبخت بشوم، می روم خودم را فراموش کنم و تو را فراموش کنم و گذشته را فراموش کنم. اما می دانم که هیچ وقت نمیشود. حقیقت این است که اینجا در رم، میان یک مشت دختر و پسر ایرانی که دارند حداکثر استفاده را از آزادی خودشان می کنند، من شب و روز به تو فکر میکنم و نام تو اشک به چشمم می آورد و هر وقت کسی از من می پرسد که چرا چهار دیوار اتاقم را ترک نمی کنم و به گردش و تفریح نمی روم، توی دلم می خندم. چون برای من دیگر این گردش و تفریح، این رقصیدن ها و دور هم جمع شدن ها و وقت را با حرف های بی معنی تلف کردن، کار احمقانه و بی معنی شده. برای من خلوت خودم، خلوتی که با اندوه از دست دادن تو و سعادت گذشته ام رنگ گرفته، خیلی گواراتر و شیرین تر است." •این یه بخشی از کتاب 《اولین تپش های قلبم》، اثر فروغ فرخزاد هست که توی این کتاب، مجموعه نامه هاش به پرویز شاپور، پسر خاله‌ی مادرش و معشوقه‌ش جمع‌آوری شده. پرویز ۱۵ سال از فروغ بزرگتر بود و خانواده‌ هاشون با این وصلت مخالف بودن ولی در نهایت با هم ازدواج کردن و ثمره این ازدواج یه پسر به اسم کامیار بود. در نهایت از هم جدا شدند و جمع آوری و تدوین این نامه ها که سه بخش پیوند قلب های عاشق آونها و زندگی مشترکشون و همچنین حس فروغ پس از جدایی رو در برداره، بر عهده ی ثمره ی این عشق، کامیار شاپور و همچنین حاصل تلاش های عمران صلاحی هست. بخشی از نوشته‌ی پشت کتاب: تو برای من نامه بنویس. شاید این نامه ها اندکی از بار رنج و غم من بکاهد، این بهترین وسیله ای است که ما می توانیم به واسطه ی آن مکنونات قلبی مان را آشکار سازیم. @onlybook

_

هر لحظه ممکن بود هر کسی بمیرد چه آماده باشی چه نباشی ممکن بود ماهی خانگی‌ات باشد یا خواهرت یا خودت هیچ چیز برای همیشه همان جوری نمی‌ماند. ... آدم هیچ وقت نمی‌داند چه قدر وقت دارد. 📚از طرف آبری با عشق @onlybook

ارابه‌های مرگ، با سيمای شوم و زننده خويش، تلغ تلغ‌کنان از خيابان‌های پاريس می‌گذرند. شش گردونه، مصرف شراب روزانه مادام گيوتين را حمل می‌کنند. همه هيولاهای آزمند و سيری‌ناپذير، از زمانی که بشر قدرت تخيل پيدا کرده و توانسته است تصور کند در يک واقعيت، در گيوتين، هستی واحد يافته‌اند. 📚داستان دو شهر @onlybook

باید انسان‌های دیگر را نیز، همان‌گونه که هستند، بپذیرید و حضورشان را در زندگی‌تان قدر بدانید. تصور کنید یکی از اعضای خانواده یا نزدیکانتان به شما چنین بگوید: ”من تو را، همین‌طور که هستی، دوست دارم. “ در این صورت، چه احساسی خواهید داشت 📚معجزه‌شکرگذاری @onlybook

شاید بشود بدون رقص هم زندگی را ادامه داد. هستند جوانانی که ماه‌های پیاپی اوقاتشان را بدون این‌که به هیچ مجلس رقصی بروند سپری می‌کنند و جسم و روحشان هم هیچ صدمه‌ای نمی‌بیند. ولی وقتی لذت جست و خیزهای تند و موزون را بچشند در این صورت برایشان خیلی سخت می‌شود که دیگر آن کارها را انجام ندهند. 📚اِما @onlybook

البته، تکبّر و غرور کاملاً با هم فرق دارند، هر چند این واژه‌ها هم معنا به کار می‌روند. شخصی ممکن است بدون داشتن تکبّر، مغرور باشد و غرور، برداشت ما از خودمان است و تکبّر، برداشتی است که دیگران در مورد ما دارند."‌ 📚غرور و تعصب @onlybook

زیبایییییییییی

-سرنوشت ما در درون ماست. فقط باید اونقدر شجاع باشیم که ببینیمش.. 💽انیمیشن Brave-(دلیر) @onlybook