منتظر این لحظه بودم.

تو اون روز تاریکی مطلق که سکوتی مطلق فرا گرفته بودش تو فصل خزانِ سال، وقتی که ابرا به آسمون رو می‌گیرن من سوار بر پشت اسبی تنها بودم اونم تو تنهاترین مسیرِ این سرزمین و به خودم اومدم و دیدم که داره خورشید غروب می‌کنه تو کوهستان خونه امیدم قرار داشت می‌دونم چیزی که قرار بود بشه‌، نشد ولی تو اولین نگاه به این وجود، من تو وجودم غمِ غیرقابل تحملی رو حس کردم شعری رو می‌دیدم که فرارِ واهیِ منو از این ورطه نشون می‌داد شعر دیوار های متروک و بی‌کس شعر کامیون‌هایی که توشون درختای مرده رو دارن حمل می‌کنن با وجدان های افسرده مردمِ دیگه همه جا خشک و سرد بودش "غرق شدن" برای پیدا کردنِ ذاتِ زندگی.. 🎞شعر آخر فیلم Detachment-(گسیختگی) @onlybook

اگر آدمی فقط اندام‌هایی چون دست و پا داشت زندگی راحت می‌بود. بدبختانه در سینه عضوی داریم که دل می‌نامیم، که در معرض بیماری‌هایی است که بر اثرشان به هر آن‌چه به زندگی کسِ خاصی ربطی بیابد بی‌نهایت حساس می‌شود. 📜در جستجوی زمان از دست رفته @onlybook

من در این سال‌ها روی پشت‌بام ده‌ها بیمارستان بوده‌ام. به دنیای پایین نگاه کرده‌ام و در تک‌تک آن‌ها همین حس را داشته‌ام. آرزوی راه‌رفتن در میان خیابان‌ها یا شناکردن در دریا یا زندگی که هیچ‌وقت فرصتش را پیدا نکردم. آرزوی چیزی که هیچ‌وقت نمی‌توانستم داشته باشم. اما حالا چیزی که می‌خواهم آن بیرون نیست. همین‌جاست، آن‌قدر نزدیک که می‌توانم لمسش کنم؛ ولی نمی‌توانم. نمی‌دانستم می‌شود چیزی را آن‌قدر بخواهی که آن‌را بین دست‌ها و پاها و تک‌تک نفس‌هایت حس کنی. 📜پنج قدم فاصله @onlybook

و هیچ چیز مال خود آدم نیست مگر همان چیزهایی که خیال می‌کند دلبستگی‌هایی به آن دارد. 📜سال بلوا @onlybook

جای کشتی در بندرگاه امن است، اما این آن چیزی نیست که کشتی‌ها برای آن ساخته شده باشند. 📜هر دو در نهایت می‌میرند @onlybook

صورتم را به شانه‌اش گذاشتم و گفتم دلم می‌خواهد ماه من و تو همیشه پشت ابر بماند و هیچ کس از عشق ما باخبر نشود. آدم‌ها حسودند، زمانه بخیل است، و دنیا عاشق‌کش است. 📜سال بلوا @onlybook