سرمای عجیبِ احاطه کرده، ریاضی همدمِ همیشگی، خواب‌های آشفته، لبخند، جنون، جنون و جمعه.

بیکاری-

برگه سفید نباید ببینم من، خصوصاً وسطِ ریاضی👩‍🦯

والا ما دلمون به همین گویایی چشم‌ها خوشه دیگه، وگرنه که یه لال مادرزاد بودیم.

واقعاً در حوصله ندار ترین حالتِ ممکنم.

[برای اولین شبِ زمستان.]

من دردِ مشترک‌ام؛ مرا فریاد کن . .

دوِ ده، هوا ابره، ابرِ زیاد. دلم دست و پا می‌زنه تو این هوا. دلم می‌سوزه برا دست و پا زدنش. جون می‌داد چهارشنبه بود، نه اینکه شنبه‌ای که باید تاریخ خوند. اخطارِ اعلام وضعیت رو می‌شنوم اما جوابی ندارم. مرکز-مرکز اینجا، نامعلومه وضعیت. هوا ابره، ابرِ زیاد..