ولی، جدی حال کردم باش. ایول مشتی. جداً قشنگ بود. قشنگ. من اگه همچین پایانی رو رقم میزدم، جداً پرواز میکردم. الگومی ستون. یه پایان خوب، از لحاظ سادیسمی و البته مازوخیسمی. تحسین برانگیز بود واقعا. دمت گرم، ارادت.

یچیزی شبیهِ پایان من‌او. روبرویی با خاکستری که همه زندگیته. وای.

خدانگهدار دوستان.

همین الان به جمله‌ای که یه هفته به‌خاطرش پودر شدم رسیدم، و بله. یادم نمی‌آد اصلا چی می‌خواستم بگم:))))))))

آخه وقتی بخاطر یه جمله شروع می‌کنی به نوشتن، مگه میشه جمله رو یادت بره؟:))))))

جدی پاکِ پاکه. الان چهل دقیقه‌ست دارم فکر میکنم.

جای‌تان خالی. یَک حس بیهودگی عجیبی مرا فرا گرفته‌ست که نگو.

یه سگِ خوب.