اویمن;
نده قول هنوزم برام یادآورِ بهمن پارساله، از اون آهنگاس که تو ذهنم هویتِ مستقل نداره و هیچوقت نمیتو
حالا که فکر میکنم میبینم کل آهنگای یاسینی اینشکلیه برام، تنهایی نمیتونم گوش بدم-
آدمیزاد هر دفعه که عصبی میشه و هیچی نمیگه -و یه دستی این وسط مشت میشه- بهطورِ ملموسی یه جون از جوناش کم میشه.