[ولی خودمونیم؛ کاش می‌شد همه -او- هایی که باید، از غیب می‌فهمیدن همه‌ی اون وقتایی رو که بخاطرِ حالشون، حالمون آشوب بود. کاش می‌دونستن عمق اون اهمیت و نگرانی و دل‌ریشه و همه‌ی اون چیزهایی رو که درون‌مون بخاطرش بَلوا شد و هیچ‌وقت گفته و نشون داده نشد. نمی‌دونم. احتمالا زیاده توقعی از کائنات‌ه.] #خاک‌خورده‌های‌وانگو-

یجوری از مردونه صداهای عجیب غریب می‌آد که شک دارم مسجده یا بلانسبت بخش عزیزان روانی.

یکی بیاد منو ببره مَشَد، تروخدا من برف می خوا هممممممم

خدایا برف پیلیز. مشهد برف دار پیلیز.

و بالأخره سکوت.

تا همین یک دقیقه‌ی قبل اگر بهم می‌گفتن که از همین چرت و پرتات هم کپی می‌شه باور نمی‌کردم، ولی حالا که دیدم؟ باورم نمیشه. جدی چرا آخه.

داشتن به قصد کُشت کتک‌بازی می‌کردن که توسط شیخ عزیزِ مسجد منهدم شدن🤣