اویمن;
این آخرین باری بود که مجبور بودم ذره ذره تکمیلی و شونصد تا کاربرگ و کوفت و زهرمار رو ریزِ ریز بجو ام
کاش میشد همینجوری به سقف نگاه کنم و هیچوقت دستم به نکبتِ اون همه فصل تکراری آلوده نشه.
لعنت به عادتِ نوشتن گوشه و کنار کتاب. نکن عزیزِ من. خودت با دست خودت سیاهچال میکاری گوشه کتاب که وسط درس پرت شی عقب. نکن.