دیروز تحتِ تأثیر یسری چیزا نشد بگم ولی، جلسه خصوصیه واقعا جالب بود.

مثلا اینجوری بود که امیرخانی داشت از عادت‌ها و اخلاقیات ریزش حرف می‌زد و من اینشکلی بودم که: وای خدای من. اینن منمم، برگ‌هامم.

و درحالی‌که بقیه داشتن از زیست نویسندگی‌ش سؤال می‌کردن و از خلقیات شخصی‌ش هم نوت برمی‌داشتن، من با ترکیبی از ذوق و تعجب اینشکلی بودم که: عههه منم همینطووررر.

یکم عجیب بود، شباهت مودی.

ولی پشتکار و نظم و مرتب نوشتن روزانه، زیاد.

خیلی زیاد😂

مثلا می‌گفتن هرروز که می‌شینم پشت سیستم برای نوشتن، اون نوشته رو باز از اول می‌خونم و اگه بازنویسی و ویرایشی چیزی می‌خواد انجام می‌دم، چون بعدِ تموم کردن داستان دیــگـه حوصلم نمی‌کشه از اول بخونم و می‌گم دیگه بهتر از این نمی‌شه:)))))) [حق]

یا اینکه می‌گفتن من تو بازنویسی نمی‌تونم به خوبی‌های کار اضافه کنم، فقط می‌تونم اگه عیبی چیزی داره برطرف‌ش کنم. [حق]

احتمالا رک بودن منم بعداً همینقدر ناجالب بشه.

ولی، می‌تونم زیاد درک‌ش کنم.

.

سبز.