مثلا می‌گفتن هرروز که می‌شینم پشت سیستم برای نوشتن، اون نوشته رو باز از اول می‌خونم و اگه بازنویسی و ویرایشی چیزی می‌خواد انجام می‌دم، چون بعدِ تموم کردن داستان دیــگـه حوصلم نمی‌کشه از اول بخونم و می‌گم دیگه بهتر از این نمی‌شه:)))))) [حق]

یا اینکه می‌گفتن من تو بازنویسی نمی‌تونم به خوبی‌های کار اضافه کنم، فقط می‌تونم اگه عیبی چیزی داره برطرف‌ش کنم. [حق]

احتمالا رک بودن منم بعداً همینقدر ناجالب بشه.

ولی، می‌تونم زیاد درک‌ش کنم.

.

سبز.

اما؛ غرق شدن توی خطوطِ عنبیه چشم آدم‌ها یه دنیای دیگه‌ست.

من یه‌بار طی یه آزمایش علمی، قسمتِ رنگی چشم چهار پنج نفر نمونه آزمایشگاهی[😂] رو زیرِ آفتاب بررسی کردم. و جداً هیچ کدوم، هیچ کدوم حتی یذره تکراری و شبیهِ هم نبود. [وی در اینجا از ذوق زمین را گاز می‌زد]

یجورایی شبیهِ اثر انگشته. تک،خاص،منحصر.

شاید اگه زیرنویسِ ذهنم به محض رد شدن اینجا هم ثبت می‌شد، الان خیلی فاخر تر بودیم.

این‌که وقتی ذهنم پردازشگربازی در می‌آره من حتی حرف‌زدنم هم نمی‌آد، افتضاحه.