چی می‌گم اصلا، مهم نیست.

‌

.

تنها قسمتِ خوب مدرسه رفتن هم اون آخیشِ بعد برگشتن‌شه.

-امروز آن‌طور احساسات بر من چیره بود، که احساس می‌کردم هرلحظه است که طناب دور گردن‌شان بدرد... برای هزارمین بار دلم می‌خواست گلدان‌های لبِ پنجره‌اش باشم، دکمه‌ی انتهای آستین‌اش، کلمه‌ی بیرون پریده از لبِ زیرین‌اش... دلتنگی امان‌مان را بریده بود... ـ ــ سین‌حانون/دی،وا،نه،گی.

کاپِ بهترین دوستی‌ها هم می‌رسه به دوستی یه درونگرا و برونگرا. اصلا خدا:))))))

پایدارترین و دلقک‌ترین ترکیب همینه.

غر دارم.

و عظمتِ بی‌کلام به همینه. سر و سامون بخشیدن به کلمه‌های بی‌زبونی که دست از شورش نمی‌کِشن.