فکر کردن به بعد، فقط باعث اشک‌ه...

کاش بعد نیاد، بعد نشه.

-بعداً؟ بعدا تموم می‌شیم. تموم.

مهم نیست:)

:))))😂 این داستان: نیم فاصله.

امروز دبیر ریاضی‌مون گفت، شما اگه بدونید دنیا چقدر بزرگه هیچ‌وقت به زندگی توی یه گوشه از اون راضی نمیشید و دلتون میخواد فتحش کنید :))

همچنین، جملاتِ من اگه دبیر می‌شدم:

از انسانی خوندن هم چیزی که منو می‌ترسونه، هم نشینی با یه عده آدمه که شاعرا و نویسنده‌های عزیزم رو جزء اموال خودشون می‌دونن.

امروز یکی رو دیدم که می‌گفت اسم بچه‌م رو می‌خوام بزارم امیرهوشنگ. نمیخواام، ینیی چییی.

من حتی از شنیدن آهنگِ مورد علاقه‌م از دهن یکی دیگه لج‌م می‌گیره، با من از غیرت و حسادت حرف نزنین.

"امیرهوشنگ" برای من یعنی پیچیدن صدای ضبط شده‌ی "امیرهوشنگِ ابتهاج، ملقب به ه.الف.سایه در روز یکشنبه ۶اسفندماهِ .." و تکرار واضح تک به تکِ آواها و خش‌های نازکِ زیر صدا. یعنی تقدسِ توجیه نشدنی.