اهمیت نمی‌دهم. من اهمیت نمی‌دهم. من مث داگ استرس ندارم. من آرومم.

هاها-

این دیگه چیمیگه این وسط:))😭

هاها-

- بهم میگه رها کن، دل بکن از این پیچکی که شده طناب دارت.. نفس عمیق می‌کشم، آسمونُ نگاه می‌کنم. تو ذهنم به پهنای صورت، به ساده انگاری‌ش لبخند می‌زنم و در حالی که یه نمه‌ش - که بیشتر به پوزخند می‌مونه - به صورتم هم سرایت کرده، زمزمه می‌کنم «با منی که هنوز نتونستم از لینکِ اوی‌من قبلی بگذرم و از تصویری که موقع سرچ آیدی، هنوزم چند ثانیه ایتا به‌خاطرِ باگ میاره، دل بکَنم، از دل‌کندن حرف زدن خنده داره :) می‌گم دیدی آیدی اینجارو، چقد مضحکه؟ لابد میگی چرا آیدی اصلیُ برنمی‌دارم؟ چون می‌ترسم ایتا دیگه عادت کنه و همون تصویرِ چند ثانیه‌ای رو هم بهم نشون نده. حالا تو با من از دل کندن حرف می‌زنی؟:) » ـ ــ غریبیات/سین‌حانون.

با منی که یه کشو پر از قوطی شیرکاکائو که روی هرکدوم یادداشتِ خاطره‌ی روزش هم چسبیده دارم، از دل کندن حرف نزن لطفا.

شغل هرروزم:

امسال دقیق یادم نبود قیافه‌ی کریهِ استرس رو. یادم نبود، درست تا قبل امشب. هاها.