رویایی که با کلی زحمت کاشتم‌ت، معذرت می‌خوام که هیچ‌وقت از این اداها به خوردِ ساقه‌های نازکِ شکسته‌ت ندادم. امیدوارم صبر کنی و مواظبِ خشکیدن ریشه‌هات باشی عزیزِ من. بالأخره یه روز دستِ حوصله‌م رو می‌گیرم و با کلی عشق و مراقبت و صبر و باور می‌آم پیشت. یه روز که همه‌شونو دوباره پیدا کردم...

-این سکوتِ مرا، ناشنیده مگیر...

051-488-88

جوابه انگار.

از دستم همین واست برمی‌آد من، اینکه از خوابِ وسط صفحه دوم درس بیدارت نکنم.

طوری‌ش نیست، بخواب.

اونقدر که باورت نشه.

آدم‌هایی که از خودشون چیزی ندارن که مشخص کننده و حدودبخش باشه، خیلی خیلی می‌تونن ترسناک باشن بچه‌ها.

دور بمونید و هرگز اعتماد نکنید.

چون این‌ها می‌تونن همون‌هایی باشن که تو یه جمع تازه‌ی غریبه اولین‌نفر بهشون اعتماد کرده باشی و بعداً، با وجودِ تموم سعی‌ت برای انکار و نپذیرفتن، از همون نقطه بد بهت نارو بزنن. همون نقطه و همون مسئله. حد و حدود چیه...

کاش لااقل اونقدر ارزش داشتید که آدم خنده‌اش نمی‌اومد. آخه بچه.