وقتی بزرگسالها و زنهای جاافتادهای رو میبینم که هنوز پاشون رو تکون میدن یا پوستِ لبشون رو میکنن، عمیقاً آزار میبینم. منظورت چیه، مگه این فقط برای نوجوونی نیست؟ مگه قرار نیست خوب شیم؟
تقریباً نمیدونم باید دنبال چهچیزی رو بگیرم. چیکار کنم که نتیجهش تضمینشده باشه.
اویمن;
People write because no one listens.
everyone wants her, that was my problem.
هدایت شده از It's not okay but okay
واقعا بزرگ شدن اینجوریه که الان از خودت متنفری ؟ باشه فعلا کار داری پاشو باید بری بیرون