هیچ شجاعتی برام نمونده. امروز رو به خودم وعده داده بودم، وعده داده بودم که اگه تونست و قوی موند اون سه روزِ لعنتی رو، امروز به خودم محبت می‌کنم و می‌رم جلو و چند کلمه‌ای باهاش حرف زدنو به خودم جایزه می‌دم. من یه احمقم، یه احمقِ بدقول که هیچ کاری برای خودش از دستش برنمیاد.

جناب فاضل امشب به چشم‌های ما بد پیله کرده.؛

آخرین رگه‌ی امید هم از بیخ و بُن بریده شد. اوی‌من دیگه تا ابد بر نمی‌گرده، زندگی هنوز ادامه داره ولی.

شروع می‌کنیم مجدد؛ با نام ویادِ خداوند منّان✨ پاشو خودتو جمع کن کیومرث، دِ پاشو دیگه.

برای پنجاه‌وُ هفتمین شبِ پاییز؛ . . این جا، این حال و هوا، این روزها.

پسر، چقد یه سرماخورده‌ی سرما نخورده‌ام.

کاش یا بیاد یا بره، اینجوری انگار دستشو گذاشته رو زنگ و بر نمی‌داره.