و مولانا می‌گه که؛ خواندم آن‌را بر دل احمق به وَد صد هزاران بار و درمانی نشد...

«بچه‌ها غصه نخورین، احساس گناه نکنین. بخدا لایق بهترین‌هایین، رؤیا داشته باشید...» انگار خدا هر هفته دهقانی رو به‌عنوان نشونه می‌فرسته پایین. عزیزِ دلم. خدا تورو بوسیده. بغض نکن، الان همون "خانم"ی هستی که مامانت آرزوش رو داشت. خیلی بالاتر.

من واقعاً دبیرهامون رو می‌پرستم. بهتر از این نمی‌شد، دمت گرم آقای اوس‌کریم.

این‌جا ساختمونH یه جای مخوف تو بوشهره. تو دوران سلطه‌ی انگلیسی‌ها بر جنوب، یه‌جورهایی خوابگاهِ سربازها بوده. یه هزارتوی چندطبقه و کاملاً مثل هم، که انگار با پرینتر سه‌بُعدی از روی صفحه شطرنجی ساختن. فکر می‌کنم شصت‌سالی قدمت داره و یه خرابه تمام عیاره، کاملاً مناسب برای افزایش هیجاناتِ جدی.(اتاق فرار به‌دور از هرگونه ادا.)

وقتی تموم شد، تموم شد دیگه. دوستی عشق نیست که اثرش بمونه، ارزش‌ سابق تموم می‌شه عزیزم. همون‌وقت که یک قدم عقب کشیدی، خودت خواستی و اهمیت تموم شد. ارزشی که آدم‌ها برای روابط قائلن از رفتارشون پیدائه، کاملاً دوطرفه و بی‌توضیح. البته که آرامش مهم‌تره!🎀

نمی‌خوام کماکان فراموش کنم و مثل قبل رفتار کنم، دیگه نه.

منم همین‌طور نادر ابراهیمی عزیز.