اویمن;
به هرحال که«از آدمها برای خودت بُت نساز. هربار از کسی بت ساختی، با مخ خوردی رو زمین واقعیت.
بیش از هزار و صد و سه بار برای خودم تکرار کردم که «از هیچآدمی بُت نساز» اگه دلت بیخود حساسشدن و بعد، ناامیدی و حس بد بیدلیل نمیخواد. باز دنبال دردسر میگرده. آدم بشو نیستی، نه؟
بهنظرم هر معلمی کل سالهای تدریسش منتظر دانشآموزیه که-مثل منِ کلاس عربی- چهار چشمی با ابروهای بالا رفته و نگاهی که اشتیاق چیزهای جدید ازش میباره، به درسدادنش نگاه کنه.
احساسات برای هنرمند مثل لبهی تیغه. وجهِ هنری بال و پر دادن و پافشاری روی تیغ رو تمنا میکنه، رنگ و لعاب کارشه. موتور محرکش. ولی سر تا پات میدونه که عاقبتش خوش نیست. نکن.