کرئوس، اگه فکر می‌کنی که همیشه در دسترس بقیه باشی،یعنی آدم مهمی هستی.

یعنی داری به همه یاد می‌دی که وقت تو ارزشی نداره..یاد بگیر گاهی غیب بشی تا دیگران هم ارزش حضور تو رو دوباره بفهمن.

تائوروس،اگه منتظری که یه معجزه‌ای بشه زندگیت زیر و رو بشه،

ولی باید بدونی معجزه همون لحظه‌ای رخ می‌ده که تو تصمیم می‌گیری با همین امکانات محدود،یه قدم خیلی کوچیک برداری..بقیه چیزها نتیجه‌ی همون قدمه.

دیدیموئی،اگه دائم خودت رو با موفقیت‌های بقیه مقایسه می‌کنی و حس می‌کنی عقبی.

یعنی اینکه تو فقط داری خروجی زندگی اونا رو با پشت‌صحنه‌ی زندگی خودت مقایسه می‌کنی..این بازی رو از همون اول باخته‌ بدون.

کارکینوس،اگه فکر می‌کنی باید حتما یه عالمه دلیل منطقی داشته باشی تا چیزی رو انتخاب کنی‌.

ولی خیلی وقته قلبت قبل از مغزت راه رو پیدا کرده،فقط می‌ترسی چون منطق نداره،بهش اعتماد کنی.

لئون،اگه فکر می‌کنی اگه اشتباه کنی،یعنی کلا شکست خوردی.

ولی هر اشتباه،فقط یه اطلاعات جدید درباره‌ی اینه که چطور نباید این کار رو نکنی،این بهش می‌گن یادگیری،نه تباهی.

پارتنوس،اگه داری برای آدم‌هایی که دیگه توی زندگیت نیستن،انرژیِ ذهنی خرج می‌کنی.

اما اونا خیلی وقته که رفتن و دارن با زندگی خودشون کیف می‌کنن..تویی که داری با نگه داشتن اونا توی ذهنت،زندانیِ خودت می‌شی.