متاسفانه مجموعه تیم ملی فوتبال دیگه برد و باخت براشون مهم نیست چون در هر صورت میلیاردها تومان پول از بیت المال مسلمین یعنی حق مردم پاداش می گیرند و چند برابر این پول هم قرداد بسته شده رو گرفته اند. همین طور بازیگران و ... آیا حلال است یا حرام؟ چون مردم راضی نیستند به این نحوه از تقسیم بیت المال. مورد رضایت خدا و امام زمان عج و پیامبر ص هم نیست.

۱. اینکه گفته میشه سر عقد ازدواج، اگر خانمی که قبلا دوبار ازدواج کرده حضور نداشته باشه، آیا سند دارد یا خرافات است؟ چون همسرم فوت کردن و حالا عقد دخترم است. ۲. در لحظه اجرا شدن عقد چه نکاتی مهم هست که رعایت شود؟ ۳. با وجود اینکه سعی کردیم عقد خصوصی و خلوت باشه باز احتمال داره افرادی باشند که شاید اهل مثلا یکسری تقیدات نباشند. آیا لازمه کاری انجام بشه برای برطرف کردن اثرات منفی بعضی نفوس؟

برای دخترم مشکل مالی پیش اومده. کسی که سرکتاب باز میکنه خیلی از دعاهای قرانی براش گفته و بهش گفتن که براتون دعا گرفتن و خیلی حرفای دیگه و به مادرت بگو بامن تماس بگیره که از مشکل زندگیش براش بگم. من قبول نکردم و گفتم اعتقاد ندارم. ایا میشه کسی بدون که شخصی رو بشناسه از افراد خانوادش خبری داشته باشه که فرد حسود در خانوادش هست؟

آیا برگزاری جشن و مولودی برای روزی که شروع امامت امام زمان عج است اشکال دارد؟ با توجه به اینکه روز قبلش شهادت پدربزرگوارشون بوده است.

🌷 اجر شهادت برای کسی که این سه آیه را صبح و شب بخواند. 🔸️هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ﴿۲۲﴾ 🔸️هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ﴿۲۳﴾ 🔸️هُوَ اللَّهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى يُسَبِّحُ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ﴿۲۴﴾ 🌹سه آیه آخر سوره مبارکه حشر 👈 آیا فقط اجر شهید را دارد یا مانند شهید تمام گناهانش بخشیده می شود؟ البته حق الله و حق الناس که بخشیده نمی شود.

۱. روایت داریم کسانی که ازدواج می‌کنند نیمی از ایمانشون حفظ میشه. چرا رهبر ما باوجود اینکه همسرشون فوت کرد هنوز ازدواج نکرده اند؟ آیا به دلیل شرایط خاص امنیتی موقعیت ایشان؟ ۲. آیا منکرین امیرالمومنین مثلاً اپوزیسیون های اون ور آب که به حضرت توهین می‌کنند حرام زاده است یا قاتل امام حرام زاده است؟

درباره کتاب های دعانویسی، سحر و جادو و کارهایی از این قبیل.

تفاوت خواندن نماز امام زمان (عج) در مسجد جمکران و در منزل چیست؟ خدا حفظتون کنه ☘☘☘

با عرض سلام خدمت استاد محمدی عزیز و گرامی🌹 تعقیبات و دعا خیلی می‌خوانم. تقریبا شصت هفتاد درصد دعاها و سوره ها که میخوانم، با هدف توسعه رزق و روزی است. بیشتر دعاها که تو مفاتیح راجع به رزق است حفظم. سوره یس و واقعه و ذاریات و مزمل و طلاق را هم به همین نیت حفظ کردم. و استغفار فراوان و ... آیا این نوع ارتباطم با خداوند درست است یا باید تغییر بدهم؟ سی چهل درصد هم بفکر گناهان و طلب بخشش و قیامت هستم... ممنون از زحمات بی مزد و منت شما. تقبل الله.🤲💐 خیلی ممنون که سوالات سطح پایین ما را با حوصله جواب می‌دهید 🙏 ان شاء الله سواد ما هم با تلاش، بیشتر بشه تا سوالات بهتری بپرسیم. رحمتِ خدا بر والدین و اموات شما.🤲🌺🕊

ترجمه گفتاری نمايشی قرآن 🌹 آیات 18 و 27 سوره #یونس

بازخوانی یک روایت مشهور درباره حج امام حسین(ع) 🕊چرا امام حسین علیه السلام حج خود را ناتمام گذاشت؟ 🎙کارشناس: استاد گرامی حجت الاسلام والمسلمین محمدی شاهرودی در روایت‌های رایج از نهضت عاشورا، کمتر گزاره‌ای به اندازه «حج ناتمام امام حسین(ع)» شهرت یافته است. این تعبیر چنان در ادبیات عمومی تکرار شده که بسیاری آن را رخدادی قطعی و مسلم می‌پندارند؛ حال آنکه بازخوانی گزارش‌های تاریخی و دقت در ترتیب مناسک حج، نشان می‌دهد این روایت، دست‌کم نیازمند بازنگری است. بی‌تردید امام حسین(ع) در هشتم ذی‌الحجه سال شصتم هجری، مکه را ترک کردند و راه عراق را در پیش گرفتند؛ اما خروج از مکه الزاماً به معنای ناتمام گذاشتن حج نیست. این دو گزاره، اگرچه در ذهن بسیاری به یکدیگر گره خورده‌اند، از نظر تاریخی و فقهی یکسان نیستند. امام حسین(ع) در بیست‌وهفتم رجب، پس از آنکه یزید از حاکم مدینه خواست از ایشان بیعت بگیرد یا خونش را بریزد، مدینه را ترک کردند و سوم شعبان وارد مکه شدند. اقامت آن حضرت در مکه بیش از چهار ماه به طول انجامید؛ اقامتی که تا صبح روز هشتم ذی‌الحجه ادامه یافت. همین ترتیب زمانی، نخستین کلید حل این مسئله است. کسی که در ماه شعبان وارد مکه می‌شود، برای ورود به حرم، عمره مفرده به‌جا می‌آورد؛ زیرا عمره تمتع تنها در ماه‌های حج، یعنی شوال، ذی‌القعده و ذی‌الحجه، مشروع است. از سوی دیگر، احرام حج تمتع نیز در روز ترویه، هشتم ذی‌الحجه، آغاز می‌شود و حاجیان پس از آن راهی عرفات می‌شوند. بنابراین، امام حسین(ع) که از آغاز شعبان در مکه حضور داشتند، هنوز مُحرمِ حج تمتع نشده بودند تا گفته شود حج خود را نیمه‌تمام گذاشته‌اند. از همین‌جا روشن می‌شود که پیوند دادن این واقعه با دعای عرفه نیز از دقت تاریخی برخوردار نیست. دعای عرفه در روز نهم ذی‌الحجه خوانده می‌شود، در حالی که امام یک روز پیش از آن، مکه را ترک کرده بودند. همچنین اجتماع بزرگ مسلمانان و خطبه مشهور امام در عرفات، که گاه با این سفر درآمیخته است، به حدود دو سال پیش از عاشورا و دوران حکومت معاویه بازمی‌گردد، نه به آخرین حضور آن حضرت در مکه. در این میان، گزارش‌هایی نیز از تهدید جدی جان امام در حرم حکایت دارد. منابع تاریخی نقل کرده‌اند که حکومت یزید گروهی را مأمور کرده بود تا در پوشش زائران، فرصت ترور فرزند پیامبر(ص) را فراهم آورند. از سوی دیگر، از امام حسین(ع) نقل شده است که نمی‌خواستند حرمت خانه خدا با ریخته شدن خون ایشان شکسته شود. از همین رو، ماندن در مکه را به مصلحت اسلام و حرمت کعبه نمی‌دانستند. به نظر می‌رسد امام حسین(ع) پیش از خروج از مکه، برای وداع با خانه خدا، یا طواف وداع به جا آوردند و یا عمره مفرده‌ای انجام دادند و سپس رهسپار عراق شدند. همین وداع با کعبه، در کنار خروج در آستانه موسم حج، به‌تدریج این تصور را پدید آورده است که آن حضرت حج را ناتمام گذاشته‌اند؛ حال آنکه با توجه به ترتیب مناسک، چنین برداشتی با شواهد تاریخی سازگار نیست. البته اگر کسی در شرایط اضطرار میان دو مفسده قرار گیرد، عقل و شرع حکم می‌کنند که برای دفع مفسده بزرگ‌تر، مفسده کوچک‌تر را برگزیند؛ اما در ماجرای خروج امام حسین(ع)، حتی پیش از طرح این قاعده نیز اصل مسئله متفاوت است، زیرا احرام حج تمتع هنوز تحقق نیافته بود. در اندیشه شیعه، فعل امام معصوم همانند قول و تقریر او حجت است. ازاین‌رو، خروج امام از مکه، نه اقدامی برخلاف شریعت، بلکه تصمیمی برخاسته از رسالت الهی و مصلحت عالی اسلام بود؛ تصمیمی که هم حرمت خانه خدا را پاس داشت و هم چهره واقعی حکومت اموی را آشکار ساخت. از این منظر، تعبیر «حج ناتمام امام حسین(ع)» بیش از آنکه یک گزارش دقیق تاریخی باشد، عنوانی است که در گذر زمان شهرت یافته است. آنچه در هشتم ذی‌الحجه سال شصتم هجری رخ داد، ترک یک فریضه نبود؛ آغاز سفری بود که به کربلا انجامید و مسیر تاریخ اسلام را برای همیشه دگرگون ساخت

وحدت خردمندانه ، وحدت عوامانه حجت‌الاسلام والمسلمین استاد رضا محمدی شاهرودی شبهه‌ای مطرح شده است مبنی بر اینکه برخی آیین‌ها و کنشگری‌های مذهبی با هفته وحدت منافات دارد؛ از جمله برگزاری ایام فاطمیه که گاه گفته می‌شود موجب ایجاد تفرقه میان مسلمانان خواهد شد. در این زمینه، چند نکته شایسته توجه است. نکته نخست آن است که آیا می‌توان به بهانه وحدت، حقایق را ناگفته گذاشت و واقعیت‌ها را کنار نهاد و از روشنگری درباره حقیقت خودداری کرد؛ به‌ویژه آنجا که شیاطینی بخواهند اصل روشنگری و بیان حقیقت را زیر سؤال ببرند و ذهن، به‌خصوص ذهن جوانان، را مخدوش کنند؟ در چنین شرایطی، باید از حقیقت دفاع کرد و یکی از راه‌های این دفاع، برگزاری مجالسی برای بیان فضائل و مناقب اهل‌بیت علیهم‌السلام، به‌ویژه بیان فضائل حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها و دفاع از حضرت علی علیه‌السلام است. اگر چنین مجالسی برگزار نشود، از حق دفاع نشده و آن وظیفه به انجام نرسیده است. نکته دوم آن است که آنچه موجب تفرقه می‌شود، اهانت به مقدسات دیگران است. ما با اهانت و بی‌حرمتی به مقدسات دیگر مسلمانان موافق نیستیم و اگر خدای‌ناکرده در چنین مجالسی به مقدسات دیگر مسلمانان اهانت یا بی‌حرمتی شود، این امر قطعاً موجب تفرقه خواهد بود. نکته بعدی آن است که بسیاری از مصادیق و آموزه‌های دینی، از جمله آیه «قُلْ لَا أَسْأَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبَى»، باید در عمل مورد توجه قرار گیرد. اگر بخواهیم این آیه را اجرا کنیم، یکی از راه‌های آن، همین مجالس اظهار مودت و محبت نسبت به اهل‌بیت علیهم‌السلام و حضرت زهرا سلام‌الله‌علیهاست. همچنین پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله سفارش‌های فراوانی درباره اهل‌بیت داشته‌اند؛ این سفارش‌ها یکی و دو مورد یا حتی ده مورد نیست. پرسش این است که چگونه باید به آن سفارش‌ها عمل کرد؟ از سوی دیگر، آنچه وحدت را پایدار نگه می‌دارد و وحدت حقیقی را شکل می‌دهد، این است که افراد حول محور حقیقت گرد هم آیند. نمی‌توان با دروغ حقیقت را کنار گذاشت و صرفاً به این دلیل که می‌خواهیم با یکدیگر وحدت داشته باشیم، حقیقت را زیر پا بگذاریم. حقیقت، خود را آشکار و در نهایت بروز و ظهور پیدا می‌کند؛ بنابراین، وحدت باید حول محور حق شکل بگیرد. این محور، همان ولایت است. وقتی همگان حول محور ولایت جمع شوند، به وحدت خواهند رسید؛ اما اگر بخواهیم به‌صورت تصنعی و صرفاً با کنار گذاشتن حقیقت به وحدت برسیم، چنین وحدتی نه ارزش حقیقی دارد و نه پایدار خواهد بود. نکته بعد آن است که آنچه موجب تفرقه می‌شود، کشیده‌شدن برخی مباحث علمی، تحقیقی و پژوهشی به سطح عموم مردم است. کاری که امروز وهابیت انجام می‌دهد، این است که مباحثی را که باید در محافل علمی مطرح شود، به فضای عمومی می‌کشاند. علما باید بنشینند و با یکدیگر گفت‌وگو کنند. حتی سخت‌ترین و مخالف‌ترین مباحثی که ممکن است دو طرف صدوهشتاد درجه با یکدیگر اختلاف نظر داشته باشند، اگر در یک فضای علمی، معقول و منطقی مطرح و بررسی شود، اشکالی ندارد. اما وقتی همین مباحث به جامعه کشیده می‌شود، در شبکه‌های ماهواره‌ای و فضای مجازی مطرح می‌شود و در سطح عامه مردم قرار می‌گیرد، بله، تفرقه ایجاد می‌کند و وحدت را از بین می‌برد؛ زیرا عموم مردم لزوماً اهل تحلیل، استدلال و تحقیق نیستند که همه مسائل را بررسی کنند و ببینند کدام سخن درست و کدام نادرست است. شبهه اساساً همین است؛ یعنی ایجاد اشتباه و خلط مسائل در ذهن مردم. در چنین شرایطی، اختلاف شکل می‌گیرد؛ عده‌ای مخالفت می‌کنند و عده‌ای موافقت، و فضای «زنده‌باد و مرده‌باد» شکل می‌گیرد. چه‌بسا وقتی این مباحث به سطح عوام کشیده شد، اهانت و دشمنی نیز در پی آن بیاید و آثار و پیامدهای وحشتناکی ایجاد کند. پس مشکل کجاست؟ مشکل این است که بحث‌های علمی، تحقیقی و پژوهشی که باید علما درباره آن گفت‌وگو کنند، باید در محافل علمی مطرح شود و در حد طرح آن برای عموم مردم نیست. این مسائل را در رسانه‌ها مطرح می‌کنند و از آن طرف نیز واکنش‌هایی شکل می‌گیرد. بنابراین، چه کسی تفرقه ایجاد کرده است؟ کسانی که این بحث‌ها را به سطح جامعه کشانده‌اند. اگر این مباحث در محافل علمی مطرح شود، مشکلی ایجاد نمی‌کند. در مجامع و نشست‌های علمی نیز باید این ملاحظات رعایت شود و غالباً هم رعایت می‌شود. اگر در گوشه‌ای، گوینده‌ای، مداحی یا فردی سخنی خلاف این موازین بیان کرد، نمی‌توان آن را به همه تعمیم داد. علما غالباً این ملاحظات را رعایت می‌کنند و معتقدند که باید حرمت‌ها حفظ شود. رهبر ما، حفظه‌الله، نیز تصریح کرده‌اند که اهانت به مقدسات دیگر مسلمانان حرام است. عموم علما نیز کم‌وبیش بر همین مبنا معتقدند که باید این ملاحظات رعایت شود و نباید به مقدسات دیگران اهانت کرد.