حقیقت اینه که راه حلی وجود نداره برا این احوال ،
اصلا معمایی نیست که راه حلی وجود داشته باشه ،
هیچ چیز گنگ نیست ، هر اونچه که نیازه ، واضح و گویاست .
منتها...
بماند .
کنج حیاط حرم امام رضا + گنبد آقا + سکوت من و سکوت آقا + حرفهایی که تو سکوت و اشک رد و بدل میشه + بارون = آرامش حقیقی و واقعی .
شما وقتی میگی پیش فلان شهید میرم حرف میزنم و بعدا میای میگی دارم از رفیق شهیدم نشونه میبینم .
اما فراموش نکنید که شرک نکنید !
آقا جان ، تو میری پیش یه شهیدی دعا میکنی ، به این منظور نیست که اون شهید روزیت و بده ، جواب دعات و بده .
درستش اینه که بری پیش شهید و ازش بخوای که آهای تویی که پیش خدا عزیزی ، پا درمیونی کن خدا حاجتم و بده .
یه سریا یه جوری با شهدا رفتار میکنن استغفرالله انگار یادشون رفته این خداست که روزی رسونه .