تکه پاره های آرزو های برباد رفته را از ذهن فرسوده ام جمع میکنم ...

اگر قهری بامن باشه ، رفاقت که سره جاشه ! / ۱۰۱

فقط یه بارون نیازم بود و اونم بارید و دیگه تمام .

خدای من جاست ا مومنت لت می تل یو سامثینگ.من نیاز به یکم نفس کشیدن دارم.

از که دورم ، که به خود ساختنم دشوار است ...؟

آدمیزاد ابتدا زندگی را می شناسد ، سپس شروع به جنگیدن میکند ، و بعد از شکست های متداوم .... دگر اهمیت نمی دهد ، دگر هرچه میشود ، بشود . آنگاه است که چیز های ساده مانند باران ، گل ها ، کتاب ها و تنهایی و فنجانی قهوه که آرامش بخش هستند را به هزار چیز دیگر ترجیح می دهد .

شب دهم .

و من که روح را چون بلور بر سنگ‌ترینْ سنگ های ستم کوبیده ام .... - بریده‌کتاب | عاشقانه‌ها -

ز پیله بافتنم خسته‌ام ولی چه کنم؟ امیدوارم و زندان آدمی‌ست امید

ز فراق تو خسته و بی نفسم بس که با غم دل میجنگم...