عجب ای‌گریه‌ی شب‌ها، که نکردی اثری!...

شب بیست و چهارم ‌.

خدایا ، تو خودت من و خلق کردی ، بهتر از من به من آگاهی و همین باعث شده اینهمه سختی تو مسیرم قرار بدی . اما شاید خب ... من وسط این مسیر خسته باشم و نیاز داشته باشم تو با یه نشونه هرچند کوچیک نشونم بدی صبرم بی دلیل نیست ... بازم مصلحتم تو هر اون چیزیه که برام تدبیر کردی و من .... چاره چه باشد جز صبر ؟ ‌

خواب رها کرده مرا ، قرص نداری پیشت ؟! - قطعه‌موسیقی -

ازم می پرسن چرا کل شبُ بیداری و من جوابی نمیدم. چون نمی تونم بهشون بگم اگر شب و بیدار نمونم نمی دونم فشاری که کل روز به روحم وارد شده رو چطور تخلیه کنم و یکم نفس بکشم .

خونِ جگرم بر رُخ و پرسیدن احوال؟ دیدید که خونین جگرم، هیچ مپرسید!

هر روز شبیه جمعه س

شب بیست و پنجم .

باد که می‌وزد، درخت خم می‌شود و برمی‌گردد سرِ جایش؛ تو گرفتارِ چه طوفانی شدی که به خودت هم برنگشتی؟

تقریبا میتونم بگم با هر کتابی که میخونم و تموم میشه قسمتی از من در اون کتاب جا میمونه ‌.