Sure, what else?

But it is happening every night.

🚶

شعر هم عقل ندارد که در این شهر شلوغ گذرش بر منِ دیوانه ی دوران خورده.

باز نشدن در بطری بهونه بود ، وگرنه این عصبانیت از جای دیگه نشأت میگیره ....

هر ماه میگم ماه بعد صد در صد بهتره ، اما نمی دونم چرا این ماهِ بعدِ صد در صد بهتر هربار به ماه بعد موکول میشه .

دم به دم تنگ کنم دایره خلوت خویش تا بدانجا که دهم دل به دل صحبت خویش....

دوری و دوستی و حرف کم و رنجش کم با چنین شیوه توان داشت نگه عزت خویش...!

من از آدما خستم ، از اینکه بدترین چیزهارو از نزدیک ترین ها دیدم . از کسایی که نمی تونستم از زندگیم خطشون بزنم و ناگزیر مجبورم موقع دیدنشون لبخند فیک تحویل بدم و از درون از عصبانیت غوغا بپا کنم . از اینکه کوچکترین رفتار بدم و اینقدر گنده میکنن که انگار من گناه کبیره کردم و بزرگترین رفتارشون و به قدری کوچیک جلوه میدن که انگار کارشون منطقی بوده ... از اینکه تک تک رفتاراشون باعث میشه تو ذهنم پوزخند بزنم اما از بیرون بخندم و اجبارا از کنارش رد شم . بس کنید واقعا، کم تر خودتون و از چشم بندازید ....