دوباره کمی خودم را به دست آوردهام و اندکاندک کار میکنم؛ همان جریان پیاپی از هم پاشیدن و به خود آمدن.
به خدا وصل باشید ، با خدا تنها بشید ، باهاش ارتباط بگیرید و به جای اینکه مدام بگید چرا این نشد چرا اون نشد .
با خودتون بگید کی باعث شد فلان اتفاق بد واسم نیوفته ؟ یا کی باعث شد فلان موقع فلان اتفاق بیوفته ؟
حتما با خودتون فکر میکنید فلانی کمکت کرد ، یا بهمانی به موقع رسید .
اما فکر کنید همین فلانی و بهمانی چرا به موقع رسید یا چرا تونست کمکتون کنه ؟
اراده خودش ؟ انتخاب خودش ؟
نه ، نه ، اشتباه نکنید .
چون حتی اون لقمه نونی که میاد پا سفرتون هم به اذن و اراده خدا بوده ، این آدما که دیگه ....
راجب نشده ها هم این و بدونید ،
اگر چیزی نشده ، یا به نفعتون نبوده ، یا خدا پلن بزرگتری براتون در نظر گرفته .
اعتماد کنید !
تکیه کنید !
خدا شروع و آغاز هر چیز و نا چیزیه .
حتی اگر بدترین آدم دنیا هم که باشید ، باز هواتون و داره . چون به معنای واقعی کلمه رحمانه و رحیم .
قادرِ و ناظر .
واحدِ و ماجد .