دوباره کمی خودم را به دست آورده‌ام و اندک‌اندک کار می‌کنم؛ همان جریان پیاپی از هم پاشیدن و به خود آمدن.

به خدا وصل باشید ، با خدا تنها بشید ، باهاش ارتباط بگیرید و به جای اینکه مدام بگید چرا این نشد چرا اون نشد . با خودتون بگید کی باعث شد فلان اتفاق بد واسم نیوفته ؟ یا کی باعث شد فلان موقع فلان اتفاق بیوفته ؟ حتما با خودتون فکر میکنید فلانی کمکت کرد ، یا بهمانی به موقع رسید . اما فکر کنید همین فلانی و بهمانی چرا به موقع رسید یا چرا تونست کمکتون کنه ؟ اراده خودش ؟ انتخاب خودش ؟ نه ، نه ، اشتباه نکنید . چون حتی اون لقمه نونی که میاد پا سفرتون هم به اذن و اراده خدا بوده ، این آدما که دیگه .... راجب نشده ها هم این و بدونید ، اگر چیزی نشده ، یا به نفعتون نبوده ، یا خدا پلن بزرگتری براتون در نظر گرفته . اعتماد کنید ! تکیه کنید ! خدا شروع و آغاز هر چیز و نا چیزیه . حتی اگر بدترین آدم دنیا هم که باشید ، باز هواتون و داره . چون به معنای واقعی کلمه رحمانه و رحیم . قادرِ و ناظر . واحدِ و ماجد . ‌

اینم یکی از همیناست .

خداست که پایهٔ حال خرابمان شده است و در این بی کسی کنارمان است - بریده‌کتاب -

آدمی ک از طریق تایپ کردنت میفهمه مثل همیشه نیستی ده لول از بقیه بالاتره.

من تلخ ترین شعر جهانم؛ تو نخوان!