💠 چرا از آتش بس شوکه شدیم؟ سحرگاه دیروز و پیش از ضرب الاجل ترامپ و در حالی که مردم در خیابان ها و اطراف نیروگاه‌ها حلقه انسانی تشکیل داده بودند ، زیر نویس شبکه خبر مبنی بر پذیرش شروط ایران برای پایان جنگ، مردم را در بهت و حیرت فرو برد. در این پست قصد دارم به مرور تاثیر این سبک روایت گری در افکار عمومی و اهمیت شرایط پیش رو بپردازم. @Geraliit

میگفتند ایران لبنان را تنها گذاشته. حزب‌الله را در دهان گرگ رها کرده و خود پا پس کشیده. سنگرشکن‌ها که در ضاحیه جنوبی بر آن ساختمان بزرگ فرو ریختند و سیدحسن که شهید شد، این حرف‌ها بیشتر هم شد. که اگر شما لبنان را رها نمی‌کردید سیدحسن امروز شهید نشده بود. صبح فردا که پیکرها کشف و شناسایی شد، حاج‌عباس نیلفروشان پهلو‌به‌پهلوی سید در اتاق عملیات افتاده بود! ایران تا لحظه آخر کنار سید بوده. ایران در انتقام سید، طی عملیاتی بیش از ۲۰۰ موشک بر سر سرزمین‌های اشغالی باراند و شهیدسیدعلی خامنه‌ای پس از پنج‌سال، درمیان شدیدترین تهدیدهای اسرائیل خود شخصا به مصلی تهران رفت و زیر آسمان آزاد نشست. برای سید مراسم بزرگداشت گرفت، نماز را اقامه کرد و سلاح‌به‌دست، در حمایت از حزب‌الله خطبه‌ای بلیغ خواند. که او برادرم بود. افتخارم بود. و سربازهایش فرزندان من‌اند. چندماه بعد آقا گفت بعضی می‌گویند اگر فرماندهان فلان موقع عملیات می‌کردند فلان اتفاق نمی‌افتاد. نخیر درست نیست. این‌ها محاسباتی دارند که شما نمی‌دانید! رسانه‌های فارسی رژیم سی سال است که به‌ هر بهانه القا می‌کنند که ایران، حزب خدا را رها کرده؛ و جمهوری اسلامی هربار توی دهان جهان کوفته و لبنان را به آغوش کشیده. بگذار دست و پایشان را بزنند. ما و حزب، دو موجودیت جداگانه نیستیم که از هم رها شویم. ما یک مشتیم، توی صورت اسرائیل! «مهدی مولایی» @m_molaie110