امسال فاطمیه صاحب روضه از دست دادیم..

_

در خانه ی زهرا همه معراج نشینند آن جا که به جز چادر او نیست گلیمی ای کاش در این بیت بسوزم که شنیدم می سوخت حریم دل مولا ، چه حریمی !

فاطمیه آمد ولی کسی که می‌گفت « من رزق یك سالمو از فاطمیه میگیرم » دیگه بین ما نیست...💔

فاطمیه آمد ولی دیگر پژواک «من رزق یک سالمون از فاطمیه میگیرم » در مصلی طنین انداز نشد.. ای که هر اشک چشمانت در این ایام فریاد دلتنگی سر میداد کنون ما برای کدامتان اشک سوز بریزیم ؟ برای آن آواره ای که من هنوز به رسم عاشقی تو را در میانشان صدا میزنم؟... حال فاطمیه را در کدام خیمه به آتش کشیده عزا بگیرم؟ و قماش های سیه فام را به کدام خانه فرو ریخته شده نقش ببندم؟ راستی آقا جان؛ نذر امسالت چه بود؟ غنوده شدن پیکرت بر آغوش بی رمق خاک های خراسان؟ ...؛که کنون می بایست مرثیه جان سوز فاطمیه را با آه و سوز عبای خاک خورده ات تمام کنند💔.......

یکی از جاموندن فقط حرف میزنه یکی دیگه اون رو با گوشتُ پوستُ استخونش حس کرده و دربارش سکوت میکنه و آروم وبی صدا گریه میکنه..

یکی از رفقام حرف قشنگی زد گفت کاش روزا ۴۸ ساعته بود ۲۴ ساعت می‌خوابیدیم ۲۴ ساعت بعدی رو به کارامون میرسیدیم

در عزای مادرت یابن الحسن یک دم بیا تا نپرسند این جماعت بانی مجلس کجاست.💔:))