سریال «یاغی» قهرمانان خود را نه به‌خاطر اخلاق و مسئولیت اجتماعی، بلکه بر پایه زور، رانت و خشونت معرفی می‌کند. شخصیت‌هایی که کدام جلوه‌ای از فساد، خشونت و سوءاستفاده از قدرت هستند و حتی گروه‌های پایین‌شهری تخلف و قانون‌گریزی را عادی و قابل همدلی جلوه می‌دهند. کاراکتر اصلی، با ظاهر پهلوانی و اخلاق‌مداری، در واقع عضوی از گروهی آشوبگر است و این دوگانگی خشونت را در قالب اخلاق و مظلومیت به مخاطب می‌آموزد. این آثار نشان‌دهنده خشونتی هستند که مستقیماً ذهن مخاطب را تحت تأثیر قرار می‌دهد و شیوه‌های اغتشاش و خرابکاری سازمان‌یافته را به‌صورت ضمنی آموزش می‌دهند. نمونه عملی این تاثیر را می‌توان در اغتشاشات اخیر کشور دید، جایی که همان الگوهای زور، سازمان‌یافتگی خیابانی و منطق خشونت تکرار شد. بنابراین، مسئولیت رسانه‌های ملی و شبکه‌های نمایش خانگی تنها محدود به رعایت خطوط قرمز ظاهری نیست و بازبینی محتوا باید به پیام‌ها و الگوهای رفتاری پنهان نیز توجه کند، چرا که نادیده گرفتن آن هزینه‌های اجتماعی به دنبال دارد. #یاغی #سریال‌یاغی #اغتشاشات ‌#اغتشاشات‌سازمان‌یافته #الگوپذیری @panjare