eitaa logo
پاراگراف| امیرحسن‌اوصالی
3.4هزار دنبال‌کننده
587 عکس
31 ویدیو
5 فایل
📃روزنامه‌نگار _ حافظ‌پژوه و منتقدِ سینما 🎤تبیین با چاشنی اندیشه 🔎اینجا فکر کردن یاد می‌گیری ❌️ کپی با ذکر منبع 👌 ارتباط با من: @a_h_osali #آموزش_نویسندگی #آموزش_نقد_فیلم
مشاهده در ایتا
دانلود
📌بخش دوم: https://eitaa.com/paragraph_osali/2811 📌بخش اول: https://eitaa.com/paragraph_osali/2239 👤در این ۲ پیام می‌توانید مجموعه‌ای از قلم هنرجویان کلاس نویسندگی‌مان را مشاهده کنید.
. گریه کنید مادر ما بیگناه بود گریه کنید مادر ما پا به ماه بود . 🆔 @paragraph_osali
دوران ابتدایی را در مدرسه‌ی "شهید جانثار" گذرانده‌ام. خواندن و نوشتن را که خوب یاد گرفتم، حواسم مدام روی نوشته‌های در و دیوار مدرسه بود. با دقت می‌خواندم. گاهی ذهنم ساعتها درگیر برخی از عکس‌های تابلو اعلانات می‌شد. در خیال خودم قصه‌ای برای عکسها می‌ساختم... . یادش بخیر! می‌دانید چرا این را نوشتم؟
برای معلم، مشاور و برای کسی که دوست دارد در مدرسه فعالیتی انجام بدهد، "تابلو اعلانات" یک برگ برنده است. امّااااااااا اشتباه رایجی وجود دارد! خیال می‌کنیم همیشه باید "گوینده" باشیم! درحالی‌که دانش‌آموز تشنه‌ی "شنیده‌شدن" است! و صد البته گاهی این تمایل به شنیده‌شدن فرم‌ها و قالب‌های متفاوتی به خود می‌گیرد... .
در شرایطی که درآمد یک "بلاگر" و "فعال مجازی" از پزشک و معلم جامعه بیشتر است، در مدارس‌مان با چالش "چرایی درس‌خواندن" و "آینده‌ی مبهم" مواجه‌ایم. ما به شوق دکتر و مهندس شدن درس می‌خواندیم تا پولدار شویم!!! دانش‌آموزان فعلی با چه شوقی می‌خوانند؟!
من، به‌عنوان یک فعال فرهنگی و معلم مدرسه، فعالیت خود را با طرح یک پرسش آغاز می‌کنم: ❓ «مسئله‌ی مدرسه‌ی من چیست؟» پاسخ به این پرسش جهت و مسیر تمام فعالیت‌هایم را در مدرسه مشخص می‌کند. بدیهی است که پاسخ آن به عواملی همچون تعداد دانش‌آموزان، موقعیت جغرافیایی مدرسه، شغل والدین، وضعیت تربیتی خانواده‌ها، نوع پوشش دانش‌آموزان و دیگر ویژگی‌های محیطی بستگی دارد. 👈محتوای هر مدرسه نسبت به مسئله‌ی مدرسه متفاوت است.
مدرسه بخشی از جامعه است و نباید در برابر مسائل پیرامون خود منفعل بماند. وظیفه‌ی ما ایجاد پیوند میان مسائل مدرسه و جامعه است؛ زیرا رشد دانش‌آموز در بستر اجتماعی شکل می‌گیرد، نه صرفاً در کلاس درس. برای نمونه، مفاهیمی چون «آینده‌محوری»، «امید»، «مبارزه با استکبار جهانی»، «جهاد‌اندیشی»، «حمایت از مظلومین»، «دانش»، «دین‌محوری»، «ایرانِ قوی» و‌... از مسائل کلان جامعه‌ی ما هستند. ❓اکنون پرسش این است: چگونه می‌توان میان این مسائل کلان و مسئله‌های خرد مدرسه پیوندی مؤثر و واقعی برقرار کرد؟
▪️اگر مسئله‌شناسی و نوع پیوند ما با محیط مدرسه، متناسب با فضای آن نباشد، نتیجه‌ای عکس خواهیم گرفت. برای نمونه، کیفیت ارتباط و نوع مسئله در دبیرستان استعدادهای درخشان (تیزهوشان) با هنرستان‌های کاردانش و فنی‌وحرفه‌ای کاملاً متفاوت است. 📃نمی‌توان در همه‌ی مدارس و بر روی هر تابلو اعلانات، یک حدیث، یک متن یا یک محتوا را بدون توجه به شرایط همان مدرسه ارائه داد.
اگر بخواهم بحث اندیشه‌ای این موضوع را ادامه بدهم مفصل است! اما به‌طور اجمالی: هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد! و من می‌خواهم از موضع تخصصی خودم که نویسندگی و نوشتن است به بررسی این مسئله بپردازم! 🤔نویسندگی به چه درد ما می‌خورد!؟
گفته شد که دانش‌آموز تمایل به "شنیده‌شدن" دارد، و فرم و قالب‌ش می‌تواند متفاوت باشد. خودمونی بگم: ما یه سری محتوا داریم که برای همه مناسبه! دختر و پسر و دبیرستان و ابتدایی‌ هم نداره! برای همهههه مناسبه! و اون محتوا: قصه‌گویی و داستان‌سراییه!☺️ تعجب کردید؟🧐 همه‌ی ما ذاتا قصه‌ شنیدن و داستان‌ نوشتن رو دوست داریم بحث جالب شد؟! :))
مگه خدا تو قرآن قصه برامون تعریف نکرده؟ مگه برخی معارف تو دل قصه به ما گفته نشده؟ قصه‌ی حضرت یوسف(ع)، حضرت ابراهیم(ع)، حضرت یونس(ع)، حضرت موسی(ع) و.... . چرا ما برای کار فرهنگی و ارائه‌ی معارف به دانش‌آموزان از قصه استفاده نکنیم؟ پس کلید واژه‌های بحث مشخص شد: مدرسه _ کار فرهنگی _ تابلو اعلانات _ قصه _ ارائه‌ی معارف دینی