#نقد_فیلم #جشنواره_فجر ▪️زنده‌شور کاظم دانشی که در کارنامه‌اش "بی‌بدن" و "علفزار" را دارد، این‌بار هم 'قصاص' را به عنوان مضمون اثرش انتخاب کرده است. زمانیکه که یک مسئله‌ی دینی را برای اثر خود انتخاب می‌کنیم، نمی‌توانیم آن را در حد یک مضمونِ دهن پرکن تقلیل بدهیم و صرفا سلیقه‌ی خود را پشت گریه و شیون‌های خانواده‌ی مقتول پنهان کنیم و ادای عفو و بخشش درآوریم. زنده‌شور ادای یک فیلم جسور را درمی‌آورد، و از هر وسیله‌ای برای تاریک‌کردن هرچه بیشتر یک اتفاق وام می‌گیرد. قاب بسته، دیالوگ‌های دوپهلو، شوخی‌های نچسب جنسیِ بی‌ارتباط با لحن فیلم، عدم شخصیت‌پردازی قوی، فرم مستندگونه و... از ضعف‌های جدی دیگر زنده‌شور است که آن را به یک فیلم ضعیف تبدیل کرده است. ۱۳۴ دقیقه فیلم سینمایی، در کنار گریه و شیون و داستان‌های ناقص ۵ اعدامی، به یک قصه و فیلمنامه‌ی منسجم هم نیازمند است، که اثر دانشی این‌بار فاقد این مهم است. امیرحسن اوصالی 🆔 @paragraph_osali

وقتی اینجا کمرنگ می‌شم، دلیلش اینه که محتوای یه سری از کانال‌ها رو رصد می‌کنم. و واقعا حالم بد می‌شه! اینکه یکی بلاگر باشه، دلیل نمی‌شه بتونیم هر انگی رو بهش بزنیم و دچار تهمت و گناه بشیم. صنعت بلاگری، بلاگرهای مذهبی و... باید نقد بشه، ولی مجاز به تهمت نیستیم. اجازه‌ی پرورش هر حرفی رو نداریم‌. من بعد درمورد برخی کانالها، محتواها، تحلیل‌ها صریح‌تر خواهم نوشت، و با احدی تعارف ندارم.

#رضایت_هنرجو #کلاس_نویسندگی 🔸️یکی از ضروریات نویسندگی اشراف نویسنده به مسائل "کتاب و کتابخوانی" است؛ که شامل استاندارد‌های کتاب، ضرورت کتاب، جایگاه کتاب در زندگی، مسئله‌محوری در کتابخوانی و... می‌شود. 🔸️در کلاس نویسندگی‌مان جلسه‌ای اختصاص به این مسئله داده‌ایم. و در ۳ ساعت مسائل مربوط به کتابخوانی را بهمراه شرح بیانات راهبردی مقام معظم رهبری در باب کتابخوانی شرح داده‌ایم. 🔸لطف دوستان مربوط به این جلسه است. 🆔 @paragraph_osali

#روزنامه_نوشت 🔹یادداشت خانم کریمی از هنرجویان کلاس نویسندگی‌مون در کیهان درباره‌ی "مهدویت از آرمان تا واقعیت". 🔸نگاه خواندنی و متن منسجمی‌ست. 📌لینک یادداشت: magiran.com/n4662680 🆔 @paragraph_osali

#نقد_فیلم #جشنواره_فجر ▪️حاشیه «حاشیه» فیلمی استاندارد با ساختار سه‌پرده‌ایِ سید فیلد است؛ فیلمی که به‌روشنی نشان می‌دهد کارگردانش از دل فیلم کوتاه آمده است. میزانسنِ فعال و تغییر فضاسازی به‌موقع، اگرچه با ریتمی کند پیش می‌رود، اما تلاشی آگاهانه برای پویایی روایت است. ضربه‌ی اصلی «حاشیه» را باید در احتیاط فیلم‌ساز جست‌وجو کرد؛ احتیاطی که می‌کوشد موضوعی سیاه را به فیلمی سیاه تبدیل نکند. مفقود شدن کودک توسط باند کودک‌دزد و مخدرساز، محتوای نرمالی نیست که بتوان آن را با آخوندی سربه‌زیر و اخلاقی «تطهیر» کرد. کارگردانی که ریسک نمی‌کند و ریتم را مدام آهسته نگه می‌دارد. قصه جذاب است و کشمکش دارد، اما پرمغزی متن به المان‌های تصویری تبدیل نمی‌شود؛ به قول معروف، صدا دارد ولی تصویر نمی‌سازد. علیزاده‌فرد در هدایت بازیگران موفق عمل می‌کند و از هادی کاظمی ـ که اغلب در نقش‌های طنز دیده‌ایم ـ آخوندی فعال و متفاوت می‌سازد. با این حال، «حاشیه» بیش از حد می‌کوشد باورپذیر باشد. آخوندی که در هر شرایطی خونسرد، اخلاقی و بی‌لکنت می‌ماند، از ذهنیت مخاطب دور است و امکان همذات‌پنداری را کاهش می‌دهد. «حاشیه» فیلمی متوسط با فیلمنامه‌ای اندازه است؛ فیلمی که اگرچه مسئله‌محور است، اما به محتوا نگاه عمیقی ندارد. این بی‌مسئله‌گی گاه آن‌قدر پررنگ می‌شود که موضع فیلم‌ساز نیز پنهان می‌ماند. کودک‌دزدی بد است؟ اعتیاد بد است؟ حاشیه‌نشینی بحران است؟ خب؟ روایت صرفاً توصیف نیست. موضع فیلم‌ساز در حد یک آخوند محله‌ساز باقی می‌ماند؛ با چند پیگیری ساده و زخمی‌شدن در محله. کمی هندی است!! امیرحسن اوصالی 🆔 @paragraph_osali

. الله اکبر الله اکبر . به نیابت از شهدا .

من از توضیح‌دادن بیزارم؛ از گفتن بدیهیات و اصرار بر اثبات‌شان. وقتی گفت‌وگو از مسیر فهم به میدان اثبات تبدیل می‌شود، احساس می‌کنم با هر کلمه چنگی بر صورتم می‌کشم. پس از چنین بحث‌های فرسایشی، چند روزی بدقلق می‌شوم؛ سیاه‌مشق‌هایم نیمه‌تمام می‌مانند و سراغ کاغذهای سفید روی میز نمی‌روم. "منطق" می‌آورم، صغری و کبری می‌چینم، اما گویی قرار نیست چیزی شنیده شود. انگار عاجزم از گفتن و خلق از شنیدنش! و او همچنان بر سخن خود می‌ماند. کاش بیش از گفتن، "سکوت" را می‌آموختم. اما "تکلیف" را چه کنم؟ می‌شود مقابل تحریف ایستاد و سخن نگفت؟ در برابر روضه‌های دروغ چگونه می‌توان خاموش ماند؟ می‌شود شنید و دم نزد؟ با مخاطبی که "اصول" را به پستوی پیش‌فرض‌هایش می‌برد و با انگ و ننگ بازمی‌گرداند چه باید کرد؟ راستش را بخواهید، "وسط‌بازی" بلد نیستم. اصلا وسط‌بازی در مرام نویسنده‌ها جایی ندارد. در ذهن مشوشم دوگانه‌ای عجیب مدام قد می‌کشد: "سکوت یا سخن". سکوت گاهی ممدوح است و گاهی مذموم؛ سخن نیز اگر "زمان‌شناس" نباشد، خود آفتی دیگر است. بایستی و "متهم" به اثبات شوی یا عبور کنی و "محکوم" به ندانستن... . با همه‌ی دشواری‌هایش، من آدم سکوت نیستم. انبیا با سخن مبعوث شدند و تبلیغ را با "کلمه" آغاز کردند. پس شاید چاره‌ای جز "ایستادن" و "تبیین کردن" نباشد؛ حتی اگر گاهی چنگی بر صورت کشیده شود. با جماعتی می‌توان "درست‌گفتن" را تمرین کرد و با عده‌ای دیگر هم ظرافت "اثر گذاشتن" را امتحان نمود. این‌بار تجربه به داد نویسنده می‌رسد! درست گفتن، وجدان را آرام می‌کند، اثر گذاشتن، تاریخ‌ را. و اگر "نادانی" بیش از حد آزارت دهد، از مردم فاصله می‌گیری و "تنها" می‌شوی! اگر همه می‌دانند پس چه نیازی به نوشتن و گفتن؟ امیرحسن‌ اوصالی 🆔 @paragraph_osali

#روزمرگی خیال نکنید بلاگری آسان‌ است! این‌که هر روز از خواب بیدار شوی، به عشق‌های درون کانالت سلام‌ کنی، با هفت‌قلم آرایش جلوی دوربین ظاهر شوی، با شکلات داغ تولید محتوا کنی و از مهمانی آخر هفته‌ات خبر بدی، واقعا کار سختی‌ست! پس نه من بلاگر هستم، و نه شما عشق‌های درون کانال! نمی‌توان مخاطبی که با ۲روز کمرنگی از کانال خارج می‌شود را عشق نامید! اما دم‌تان گرم که می‌مانید و سیاه‌مشق‌هایم را می‌خوانید. بودنتان قوت‌ قلبی‌ست برای نوشتن! این روزها عالَم نویسندگی را کنکاش می‌کنم. نکات جالبی یافته‌ام. می‌نویسم و يادداشت‌برداری می‌کنم تا مبادا فراموش شوند. عنوان یکی از متن‌هایم "چرا هنوز کتابی ننوشته‌ام" خواهد بود. جالب است؟ سوال شما هم بوده است؟ تابه‌حال نگفته‌اید فلانی که ادعای نویسندگی و تدریس دارد، چرا خودش کتابی ننوشته است؟ امیرحسن‌ اوصالی 🆔 @paragraph_osali

#دعای_ندبه نشد از متن دعا براتون عکس بذارم، اما سر سفره به یادتون بودم ✌️😁 دعای امروز به‌ نیابت از شهدای جنگ ۱۲روزه، شهید شادمانی، شهدای دفاع مقدس و اموات شما هدیه شد به حضرت زهرا سلام‌الله‌‌علیها به نیت رفع مشکلات، وسعت رزق، سلامتی رهبری، نابودی دشمنان، حاجت‌روایی همه‌مون ان‌شاءالله

#پند_اخلاقی 🔅عیوب خودمان را ببینیم يكی از دعاهای اساسی ما در اين ماه‌های مبارک، اين باید باشد كه از خدای‌متعال بخواهیم تا عیب‌هایمان را به ما نشان دهد. اگر انسان عیوب خود را ببیند هیچ‌وقت گرفتار رذیله عُجب نمی‌شود؛ مهم‌ترين درمان عُجب اين است كه انسان عیب‌های خودش را ببیند. 🕊حضرت استاد فقیه(حفظه‌الله‌تعالی) 🆔 @paragraph_osali

بالاخره توفیق شد انجام وظیفه‌ کنم. قرآن‌های هدیه گرفته شده را برای مسجدی که در ایام جنگ شهری در نجف‌آباد اصفهان آسیب دیده بود ارسال کردم. مبادا نسبت به مساجد و حسینیه‌های آسیب دیده بی‌تفاوت باشیم. حداقل به اندازه‌ی یک قرآن در آبادی این مکان‌های مقدس سهیم باشیم.

رمضان امسال باید متفاوت‌تر از سال‌های پیش باشد. باید برای پررنگی مراسمات و جزءخوانی‌ها و منبرها و روضه‌ها تلاش کنیم. مبادا حرارت قلبمان برای از دست دادن هم‌میهنان‌مان خاموش شود‌. مبادا آتش درونمان از آتش‌گرفتن مساجد و حسینیه‌ها سرد شود. کاااااااش هیئت‌امنای مساجد از خواب غفلت بیدار شوند. کاش منبرهای رمضان امسال رنگ و بوی جهاد به خود بگیرند. کاش درگیر طهارت و نجاست نشویم. [این مسائل هم نیاز است، اما باید عبور کنیم] قریب به ۶۰۰ آیه در قرآن کریم درباره‌ی "جهاد" نازل شده است. ما در جنگ‌ و جهادی تمام عیار هستیم‌، و چه محتوایی اصیل‌تر از آیات جهاد؟ جهاد اقتصادی، جهاد فرهنگی، جهاد سیاسی، جهاد علمی، جهاد در عرصه‌ی جنگ نرم... . باید زندگی در شرایط جنگ را بیاموزیم و آموزش بدهیم. باید در مقابل دشمنی که شبانه‌روزی برای سرنگونی ایران تلاش می‌کند، قیام کنیم. جهاد کنیم. باشد که ساختاربازی‌ها، سلایق هیئت‌امنا و‌... مانع فعالیت‌های جوانان و علما در مسجد نشود.