نترس؛..
ما تکیهگاهی داریم به وسعت کربلا
حسین'ع، همان امانِ جانهای بیقرار،
و همان امیدِ شیرینِ روزهای سخت ماست.
کسی که "امید" را به عالم بخشیده،
هرگز بنده امیدوارش را ناامید نمیکند؛..❤️🩹/.
میگفت:
هر وقت دیدی نفسهات به شماره افتاده،
هر وقت درد، راه گلوت رو بست
و کاردِ غم به استخوانت رسید…
امام رضا'ع را به جانِ امام جواد'ع قسم بده.
بگو:
یا علیبنموسیالرضا'ع،
به دلِ نازکِ جوادت،
به اشکهای پدریات،
دستم را بگیر.
میگفت این قسم،
از آن قسمهاییست که زود به آسمان میرسد؛
راهش کوتاه است
و جوابش نزدیک…
امام رضا'ع
دلش با اسمِ «جواد» میلرزد؛
تو هم اگر دلت لرزید،
همان لحظه صدایش کن…🖤/.
آری،
راهِ عاشقی، پر از فراز و نشیب،
مالامال از سختی و رنج.
گاه چنان تند و طاقتفرسا که نفس از سینه میرباید،
گاه چنان تاریک که امید به نخ میآویزد.
اما…
چون پایانش وِصـٰال است، چون مقصدش عِشْـق،
پسِ هر خارِ این راه، گلیست که برای تو میشکفد.
هر سنگلاخش، پلهایست به سوی دیدار.
هر نفسِ سختش، آوازیست در ستایشِ عشق.
رنجاش، عینِ لذت است
و سختیاش، شیرینتر از عسل.
اینجاست که میگوییم:
"خوشا به حال مسافری
که در مسیر عشق،
نفسِ راه را هم
چون مقصد،
غرقه در شوق میبیند؛..❤️/."
هدایت شده از °| نجوا |°
بگذار قرارمان این باشد که سبز بمانیم
در میان هزاران تاریکی...🌱