چه حیاط خوشگلی آقا واسه بازی داری ؛ از تو خاطره دارم یادگاری ✨

اگر چنل نعنا طوری یک کاسه سوپ بود، می‌شد یک سوپِ سبک و گوارا، که عطرِ تازه‌ی نعنایِ چیده شده از باغچه، از همان فاصله‌ی دور هم هوش از سر آدم می‌برد. این سوپ، دو لایه طعمِ خاص دارد: لایه‌ی اولش همان زندگیِ ساده و قشنگِ روزمرگی است که مثلِ همین نعنا، حالِ آدم را تازه و خنک می‌کند؛ و لایه‌ی دومش که مثلِ گرمایِ ملایمِ یک نیایش یا متنِ مذهبیِ ظریف،تویِ جانِ آدم می‌نشیند و قلب را گرم می‌کند. عکس‌هایی که از لحظه‌هایش می‌گذارد، مثلِ قطره‌های شبنمِ روی برگ‌های نعنا هستند که زیباییِ این کاسه را کامل کرده‌اند. این سوپ نه سنگین است که دل را بزند، نه بی‌مزه؛ خیلی ملیح و بی‌تکلف، درست مثلِ یک خلوتِ کوتاه و دلی، آدم را دعوت می‌کند تا بنشیند و در هیاهوی دنیا، کمی به آرامشِ روحش برسد.🍲🌱

اگر کانال آبان‌دخت یک کاسه سوپ بود، می‌شد همان سوپِ گرم و خانگی که با صبوریِ یک هنرمند، در ظرفی سفالی و دست‌ساز سرو شده است. این سوپ، طعمِ اصالت می‌دهد؛ درست مثل دیوارکوب‌ها و عودسوزهایی که هر کدام، تکه‌ای از ذوقِ دستانِ سازنده‌اش هستند. وقتی این کاسه را دست می‌گیرید، گرمایِ هنر را در دستانتان حس می‌کنید و عطرِ خوشی که از دلِ این سفال‌هایِ نقش‌دار برمی‌خیزد، فضایِ خانه را عطرآگین می‌کند. در آبان‌دخت، هر اثر، نتیجه‌ی زمانی است که یک هنرمند با دقت و سلیقه صرف کرده تا قطعه‌ای را خلق کند که هر گوشه‌اش، تجربه‌ی چشیدنِ یک زیباییِ تمام‌عیار باشد. آبان‌دخت؛ تجربه‌ی چشیدنِ هنر، در ظرفی از جنسِ رویا. 🍲💖

اگر چنل وقتی ابرها جوانه می‌زنند یک کاسه سوپ بود، می‌شد یک سوپِ سبک و لطیفِ بهاری؛ گرم، روشن و نرم، با بخاری که آرام از سطحش بلند می‌شود، درست مثل ابرهای سفیدِ پشمکی در آسمان آبی. این سوپ نه سنگین است نه شلوغ؛ بیشتر شبیه یک طعمِ ساده و دلنشین است که حسِ سبزیِ زندگی و تازگیِ هوا را با خودش دارد. یک کاسه سوپ که آدم دلش می‌خواهد آهسته بخوردش، به مزه‌اش فکر کند و از حسِ آرامش‌بخشش لذت ببرد. هر قاشقش تو را به جایی می‌برد که آسمانش همیشه آبی‌ست و زمینش همیشه در حالِ جوانه زدن است.☁️🍲