1:15 تا از خیال گنگ رهایی رها شوم بانگی به گوش خواب سکونم کشید و رفت

این یکی از جذابترین و زیباترین آواز های همایون ایرانه. کلا آقای قربانی خیلی خوب همایون می‌خونه، کسایی که میگن نه هم "همین آواز رو بشنون" :)

بچه ها طنز ترین اخبار موسیقی رو می‌تونید از گروه هنر خبرگزاری فارس ببینید. یه چیزی دیدم امروز که بعدش نزدیک بود از خنده خودم رو از پنجره پرت کنم بیرون.

به همین مناسبت، بیاید قطعه‌ی «نرو» رو بشنویم. من قبلاً گفتم که چند تا از بهترین قطعه های موسیقی ایران با همکاری فردین خلعتبری، افشین یداللهی و علیرضا قربانی بود. این قطعه تنها قطعه در پرونده‌ی هنری علیرضا قربانی و فردین خلعتبریه که نفر سوم افشین خان نیست. «نرو» تقریبا یکسال بعد از درگذشت ایشون ساخته شد و عوامل قطعه اون رو به روح افشین یداللهی تقدیم کردند.

4:00 ببین کنار جاده صف کشیده‌اند امیدوار ماندنت بنفشه ها و بید ها نرو که پیش چشم یاس ها، به یأس ها بدل شود امید ها نگاه کن کبوتران جلد خانگی، از این غریبگی، شکسته... خسته‌اند. کشیده سر به زیر بال خویش ز خشم، از تو چشم بسته‌اند...

https://eitaa.com/joinchat/4231988839C37e8c59023 چنل قشنگیه بچه ها.

آلبوم «شب، سکوت، کویر» ساخته‌ی استاد کلهر بود و با خوانندگی استاد شجریان ضبط شد. اولین آلبوم کیهان کلهر برای آهنگسازی، و جالبه بدونید اون لحن غم انگیز آهنگ هاش از همون موقع خیلی مشهور شد. این قطعه به نظر من یکی از غمگین ترین تصنیف های استاد شجریان می‌تونه باشه. فقط کافیه عمق موسیقی رو با تمام وجود درک کنید.

3:05 دلا خون شو، خون ببار بر کوه و دشت و هامون ببار به سرخی لبای سرخ یار به یاد عاشقای این دیار به کام عاشقای بی‌ مزار ای بارون...

نام او ترکیبی متناقض بود از درویشی و خانی، اما در صورتش اثری از خانی نبود، گریزان بود از خان ها و سلطنه ها و القاب قجری. درویش خان در همان پنجاه و چند سال زندگی کوتاهش با همان درویشی توانست پیش‌درآمد را ابداع کند و سیم ششم را به تار اضافه کند و نامش را به عنوان یکی از بهترین نوازنده های تار ایران ماندگار کند. با همین موسیقی خرج همسرش و تنها دخترش، قمر را اداره می‌کرد. زندگی‌اش بالا و پایین زیاد داشت، اما در گراند هتل کنسرت عام المنفعه می‌گذاشت تا سودش روزی به حادثه دیدگان حریق بازار و روزی به زلزله زدگان ارومیه برسد. حتی مرگش هم خاص بود درویش خان، اولین قربانی تصادف رانندگی در تاریخ ایران! اکنون اگر کسی رهگذری از تجریش به دربند برود و در نیمه‌ی راه سری به گورستان ظهیرالدله بزند، قبری کوچک می‌بیند که شاخه های انبوه نسترن بر آن سایه افکنده‌اند. اگر شاخه ها را کنار بزند این ابیات را بر سر سنگ مزار درویش خان می‌بیند: درویش اگر از این جهان رفت مشنو که فقیر و ناتوان رفت درویش هنرور زمان بود استاد هنرور زمان رفت... -روح‌الله خالقی