اگر دقت کنید، پایه‌ی این قطعه هیچ وقت به نت خاتمه نمی‌رسه و روی نت پایان نمی‌مونه. انگار همیشه یه چیزی کم داره. این موضوع برای ۵۳ میزان تکرار میشه تا در نهایت روی شور فرود میاد. بخش آواز هم با آقای قربانی کلی کار کردیم که بتونیم کاری کنیم که هم اون حس نیمه کاره بودن رو بده و هم دستگاه حفظ بشه. ولی این برای آواز بیشتر در شروع حس پایان نداشتن میده، در شروع هر جمله. من این قطعه رو خیلی دوست دارم. یعنی خب، ما می‌دونیم زیباترین دیلمان خوانده شده در ایران دیلمانِ بنان بود، بعد استاد شجریان با ساز فرامرز پایور اجرای دشتی زیبایی داشتند، دیلمانِ شجریان هم بی‌نهایت زیباست. اما اعتقاد من اینه که میشه گفت یک دیلمان زیبای دیگه به موسیقی اضافه شده و اون دیلمانِ آقای قربانیه. -سامان صمیمی

4:59 آسمان چون خرقه‌ی رقصان و صوفی ناپدید ای مسلمانان که دیده‌ست خرقه رقصان بی‌بدن؟ خرقه‌ رقصان از تن است و‌ جسم‌ رقصان ز‌ جان گردن جان را ببسته عشق جانان در رسن

وقتی که من نوزاد بودم، پدرم یک تنبور در گهواره‌ی من می‌گذاشت. خب، نوزاد خود به خود سعی می‌کنه سیم های ساز رو پاره کنه و بکشه، اما پدر من همچنان ساز رو می‌گذاشت. ما از همان سن کم با موسیقی بزرگ شدیم... -سهراب پورناظری

1:56

ما نیز یکی از پرشورترین اجراهای خود را با شما تجربه کردیم؛ که ایکاش می‌توانستم در میانه شیراز بایستم و برای همه شما بخوانم که برگ سبزی باشد تحفه درویش. به امید چنان روزی... پیش‌تر اگر بود می‌نوشتم «از شما مردم شیراز ممنونم که میزبانم بودید با مهر» لیکن این‌بار حساب من با شما فرق دارد؛ حساب شیرازی است با شیرازی! پس می‌نویسم «مردم شهرم! چه خوش بودیم با هم. بازمی‌گردم به شیرازم...» -علیرضا قربانی پ.ن: به عنوان کسی که اجرا های آقای قربانی رو خیلی دنبال می‌کنه میگم، واقعا کنسرت شیراز فوق‌العاده بود. از همه نظر بی‌نظیر بود. و این قضیه‌ی شهروند افتخاری... خیلی حرکت جالب و قشنگی بود. کاش بیشتر از این چیزا ببینیم.

0:58 آمده‌ام تو به داد دلم برسی...

تجربه بهم نشون داده این قطعه یکی از پر مخاطب ترین و محبوب ترین قطعه های آقای قربانیه. حالا چرا؟ واقعا نمی‌دونم. یعنی از لحاظ معیار موسیقایی قطعه های خیلی زیباتری وجود داره که می‌تونست جایگاه این آهنگ رو بین مردم داشته باشه ولی نداره. نمی‌دونم چرا.

3:10