این قطعه دو سال پیش، توی یکی از سال های خوب بین چند سال اخیر توی موسیقی منتشر شد. همون سال یکی از نامزد های جایزه‌ی حافظ شد برای بهترین قطعه. که برنده‌اش «هم قفس» آقای قربانی بود و همایون توی بخش بهترین خواننده جایزه آورد و زندوکیلی ها هم جایزه‌ی دستاورد هنری. چه سال قشنگی بود.

1:32 در دامن افتادم، برده‌ای از یادم ای جان و جانانه باز آ در غمت جان دادم، بشنو این فریادم ای در دردانه، باز آ

اسم این آهنگ هست «تنها» من توضیح نمی‌دم. خودش توضیح میده.

3:12 روی تو شکفت در سرشکم دیدم که هنوز عاشقم، آه!

حتما وقتی بشنوید که اون جمله های اول درست باشه: «تنها، غمگین، نشسته با ماه، در خلوت ساکت شبانگاه...»

بندر نوشهر، بندری در جنوب دریای خزر است. شهر نوشهر در کنار این بندر ساخته شده‌است. بسیاری از اقوام ما از جمله پدربزرگ، دایی، شوهر عمه و پسر عمه در اداره‌ی بندر مشغول به کار بودند. بندر همیشه برایم مثل یک رویا بود، رویای سفری به دوردست. -فردین خلعتبری

1:23

از اون عکسای خیلی خیلی قشنگ. آثاری که این سه نفر خلق کردن شاهکار هایی هستن که همیشه آدم رو شگفت زده می‌کنن.

3:48 جز وصل تو دل به هرچه بستم توبه بی یاد تو هر جا که نشستم توبه در حضرت تو توبه شکستم صدبار زین توبه که صدبار شکستم توبه

احترام به استاد ناظری درست، ولی بعضی از تصنیف های استاد مشکاتیان واقعا برای صدای یکی مثل استاد شجریان ساخته شده بود. و واقعا حیف شد که این جدایی اتفاق افتاد و خیلی از تصنیف های ما می‌تونستن زیباتر بشن و نشدن. و این دقیقا کاری بود که همایون هم تکرارش کرد و هنوز داره مدام و مدام تکرار می‌کنه. اگر از شجریان ها بشه یه ایراد گرفت همینه.

1:36 دلی خواهیم چون دوزخ که دوزخ را فرو سوزد دو صد دریا بشوراند ز موج بهر نپرهیزد