هر سطر پر از ناله و هر بند پر از درد ما تلخ‌ترین صفحه‌ی تاریخ جهانیم #حسین_زاهدیان 『@avatef_parishan』 https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

ادامه .... این نظر میان آدمیان رواج دارد که تقدیر انسان در پیری، بیماری و بی‌حوصلگی است. بیماری به هیچ وجه با پیری ملازمه ندارد، به ویژه، اگر کسی بخواهد عمر طولانی کند. زیرا "عمر هرچه طولانی‌تر شود، سلامت و بیماری، هر دو بیشتر می‌شوند." بی حوصلگی نیز به هیچ وجه با تنهایی که به دلایل قابل درک در پیری با آن بیشتر مواجهیم، ملازمه ندارد. بلکه بی‌حوصلگی به سراغ کسانی می‌آید که چیزی جز لذت‌های جسمی و خوشی‌های جمعی نمی‌شناخته، روح خود را غنی نکرده و نیروهای خویش را رشد نداده‌اند. درست است که نیروهای ذهنی در سالمندی کاهش می‌یابند، اما اگر اندوخته فراوان داشته باشیم، برای مبارزه با بی‌حوصلگی هنوز نیروی کافی باقی است. به علاوه، نگرش درست در اثر تجربه، شناخت، ممارست و تفکر، مدام افزایش می‌یابد، داوری دقیق‌تر و ارتباط موضوعات روشن‌تر می‌گردد و آدمی در همه امور زندگی بینش جامع‌تر و منسجم‌تری پیدا می‌کند. سپس با ترکیب کردن مجدد و مداوم شناخت‌هایی که اندوخته است و غنی‌تر کردن آن در هر موقعیت، در همه اجزاء، اعتلای درونی یشتری پیدا می‌کند که مشغولیت و رضایت ذهنش را فراهم می‌آورد و از این راه پاداش خود را دریافت می‌کند. در اثر همه این‌ها، کمبودی که ذکر آن رفت تا حدی جبران می‌شود. به علاوه، چنانکه گفتیم، زمان در پیری بسیار تندتر می‌گذرد و این امر از بی‌حوصلگی می‌کاهد. اگر آدمی نیاز به کسب درآمد نداشته باشد، کاهش نیروهای جسمی چندان زیانی ندارد. 📚در باب حکمت زندگی ✍️#آرتورشوپنهاور https://eitaa.com/phwsla

یکی از بهترین روزهای زندگی هر انسانی، روزیست که می‌گوید "دیگر کافیست!" و به پا می‌خیزد تا برای چیزی که آن را واقعا می‌خواهد، با تمام وجود بجنگد ... #دارن_هاردی ‌https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

🔍خطرناک‌‌ترین نشانهٔ روانی 👁️از دیدگاه یونگ

ادامه .... تنگدستی در پیری مصیبت بزرگی است. اگر آدمی از تنگدستی در امان باشد و سلامت نیز هنوز باقی مانده باشد، ممکن است پیری بخش قابل تحملی از زندگی به حساب آید. راحتی و امنیت نیازهای اصلی پیری اند. از این رو علاقه به پول در سالمندی بیش از پیش است، زیرا پول به جایگزینی برای نیروهای مفقود تبدیل می‌گردد. در سنی که ونوس (رب النوع عشق، نماد نیروی جنسی) آدمی را ترک گفته است، نشاط را بیشتر نزد باکوس( رب النوع مائده های زمینی، از جمله شراب) میجوییم. نیاز به تعلیم دادن و صحبت کردن، جایگزین نیاز به دیدن، سفر کردن و آموختن می‌شود. اما اگر انسان سالمند هنوز عشق به آموختن، به موسیقی یا تئاتر داشته باشد و آماده پذیرش چیزهای پیرامون خویش باشد سعادتمند است، چنانکه این علایق در بعضی‌ها تا آخرین سال‌های عمر باقی می‌مانند. آنچه آدمی" در خود دارد" در سنین سالمندی بیش از هر زمان دیگر برایش مفید است. البته غالب کسانی که همیشه کند ذهن و ابله بوده‌اند، به مرور زمان دائم بیشتر به دستگاهی خودکار تبدیل می‌گردند، این انسان‌ها دائم فکرها و حرف‌هایشان را تکرار می‌کنند و هیچ تاثیری از بیرون قادر نیست این وضع را تغییر دهد یا کیفیتی نو در آنان ایجاد کند. سخن گفتن با این سالمندان به نوشتن جمله بر ساحل ماسه‌ای شباهت دارد. "تاثیر حرف بلافاصله زایل می‌شود" پیری از این نوع البته چیزی نیست جز زندگی کردن با کلهء مرده. در موارد نادری که پیران بسیار سالمند دندان سوم برمی‌آورند، به نظر می‌رسد که طبیعت می‌خواهد به این نحو به کودکی دوباره انسان اشاره کند. 📚در باب حکمت زندگی ✍️#آرتورشوپنهاور https://eitaa.com/phwsla

▪️کندوی عسل می‌تواند ساختار اجتماعی بسیار پیچیده‌ای داشته باشد و انواع مختلف زنبورهای کارگر را در خود جای دهد. اما تاکنون محققان موفق به یافتن زنبورهای وکیل نشده اند. زنبورها احتیاجی به وکیل ندارند، چون خطر فراموش کردن یا نقض قانون اساسی کندو وجود ندارد. ملکه غذای نظافتچیان را با دوز و کلک از چنگشان درنمی‌آورد و آنها هم هرگز برای حقوق بیشتر اعتصاب نمی‌کنند. اما این‌ها کارِ همیشگی انسان است. 📕#انسان_خردمند ✍️#یووال_نوح_هراری https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

ترسیدنِ ما چون که هم از بیمِ بلا بود اکنون ز چه ترسیم که در عینِ بلاییم؟ ‌ #مولانا https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

بدن نیاز جدی به قند نداره! بدن واقعاً به قند و شکر سفید نیازی نداره ! 🚫🍬 قندهای صنعتی باعث از بین رفتن عضله، فرسایش مفاصل، اختلال کارکرد مغز و رشد باکتری‌های مضر روده می‌شوند. 🧠💪 بهتره به‌جای اونا از شیرینی‌های طبیعی خیلی کم استفاده کنید ، مثلا یک خرما، و یک قاشق چای‌خوری عسل یا یک تکه شکلات تلخ. 🍯🍫🌴 #تغذیه #سلامتی #ورزش https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا

ادامه ....البته از میان رفتن مداوم نیروها با افزایش سن بسیار اندوهبار است، اما این روند، نه تنها لازم، بلکه به صلاح آدمی است، زیرا اگر چنین نمی‌بود، مرگ که انسان سالمند در آستانه آن قرار دارد ، یش از اندازه دشوار می‌بود. از این رو مرگِ نجاتبخش ،بزرگترین موهبتی است که رسیدن به پیری به همراه می‌آورد، مرگی کاملاً آسان که هیچ بیماری ای مقدمهء آن نیست، بدون تشنج است و هیچ احساس نمی‌شود. در اوپانیشاد، طول زندگی طبیعی را صد سال ذکر کرده‌اند، گمان می‌کنم این گفته درست باشد، زیرا مرگ نجات بخش فقط نصیب کسانی می‌شود که از سن نود سالگی فراتر رفته‌اند، یعنی بدون سکته، بدون تشنج و تنگی نفس، حتی کاملاً بدون رنگ پریدگی و غالباً نشسته و پس از خوردن غذا می‌میرند،یا باید گفت نمی‌میرند، بلکه ادامه زندگی را ختم می‌کنند .در هر سنی قبل از این، انسانها از بیماری می‌میرند، یعنی به مرگ زودرس دچار می‌شوند. تفاوت اساسی میان جوانی و پیری این است که در جوانی، زندگی را پیش رو داریم و در پیری، مرگ را. یعنی جوان گذشته ای کوتاه و آینده‌ای بلند دارد و پیر برعکس. درست است که در پیری فقط مرگ و در جوانی فقط زندگی در برابر ماست، اما باید پرسید که کدام یک دشوارتر است؟ و آیا به طور کلی بهتر نیست که آدمی زندگی را پشت سر گذاشته باشد، تا اینکه در پیش رو داشته باشد؟ واعظ می‌گوید: "روز مرگ بهتر از روز زاده شدن است" به هر حال آرزوی عمر طولانی داشتن، آرزویی بی باکانه است. ضرب المثلی اسپانیایی می‌گوید: "هرکه عمرِ زیاد کند، باید رنج بسیار تحمل کند" 📚در باب حکمت زندگی ✍️#آرتورشوپنهاور https://eitaa.com/phwsla

🔍پارِیسیا (Parrhesia) در اندیشه فوکو آگاهی‌بخشی فلسفی پارِیسیا مفهومی برگرفته از یونان باستان است که به‌طور کلی به معنای گفتنِ صریح و بی‌پرده‌ی حقیقت، با آگاهی از خطرات آن به‌کار می‌رود. پاریسیا یعنی گفتنِ حقیقت حتی وقتی ریسکش بالاست. یعنی حرفِ راست را بگویی، با همه‌ی خطرهایش، چه به خاطر قدرت باشد، چه به خاطر فشار اجتماعی. فوکو این مفهوم را در درس‌گفتارهای متأخر خود بازخوانی می‌کند و آن را نه صرفا یک شیوه‌ی گفتار، بلکه کنشی اخلاقی و سیاسی می‌داند. از نظر فوکو، پارِیسیا زمانی محقق می‌شود که گوینده: ۱. حقیقت را بی‌پرده و روشن بیان کند. ۲. این حقیقت‌گویی برای او ریسک واقعی (اجتماعی، سیاسی یا شخصی) داشته باشد. ۳. گفتار او از تعهد اخلاقی به حقیقت ناشی شود، نه از منفعت‌طلبی یا تحریک‌گری. فوکو تأکید می‌کند که پارِیسیا با اظهارنظر آزاد یا بی‌پروایی زبانی یکی نیست، بلکه مستلزم شجاعت حقیقت‌گویی در برابر قدرت است. این مفهوم بین "گفتنِ حقیقت" و "بی‌ادبی/پررویی" فرق می‌گذارد. فوکو تاکید می‌کنه پارِیسیا یعنی گفتنِ حقیقت به قصد اصلاح، نه حمله. فوکو می‌گوید قدرت فقط سرکوب نیست، بلکه تعیین می‌کند چه چیزی "قابل‌گفتن" باشد. در این معنا، پارِیسیا پیوندی مستقیم با مسئله‌ی رابطه‌ی میان قدرت، حقیقت و سوژه دارد؛ قدرت فقط سرکوب نمی‌کند، بلکه تعیین می‌کند چه چیزی می‌تواند گفته شود. پارِیسیا دقیقا مداخله در همین مرز است. سه ویژگی کلیدی پارِیسیا ۱. صراحت حرف باید بی‌پرده و روشن باشد. ۲. درد و ریسک معمولا در مقابل قدرت یا خطر اجتماعی. ۳. مسئولیت اخلاقی هدف اصلاح یا حقیقت‌جویی است، نه تخریب. فوکو می‌گه پارِیسیا نه تنها یک "فنِ گفتن"، که یک شیوه‌ی زیستن اخلاقی است؛ وقتی کسی حقیقت را می‌گوید، باید خودش را مسئول بداند، حتی اگر خطر داشته باشد. این کار به‌نوعی یک جور آزادی را نیز شکل می‌دهد. در نتیجه، پارِیسیا نزد فوکو به یک شیوه‌ی زیستن فلسفی بدل می‌شود؛ کنشی که در آن، سوژه با پذیرش خطر، خود را در نسبت با حقیقت و مسئولیت اخلاقی‌اش تعریف می‌کند.👌👌 https://eitaa.com/phwsla #انجمن‌بوعلی‌سینا