یا أباعبدالله… مصیبت تو، آن‌قدر عظیم و جان‌سوز است که فرزند غریب و تنهای تو، امام زمان عجل‌الله‌فرجه، هر روز از داغ تو ناله سر می‌دهد و می‌فرماید: «وَلَأَبْكِيَنَّ عَلَيْكَ بَدَلَ الدُّمُوعِ دَماً» به جای اشک، بر تو خون می‌گریم... [ @pompos ]

بسم الله الرحمن الرحیم السلام و علیک یا صاحب الزمان🏴

ꕥ ꕥ ꕥ ꕥ ꕥ ای اهل ایمان، صدقات خود را به سبب منّت و آزار تباه نسازید مانند آن که مال خود را از روی ریا (برای جلب توجه دیگران) انفاق کند و ایمان به خدا و روز قیامت ندارد؛ مثل این ریاکاران بدان ماند که دانه را (به جای آنکه در زمین قابلی افشانند) بر روی سنگ صاف غبار گرفته‌ای ریزند و تند بارانی غبار آن بشوید و آن سنگ را همان طور صاف و بی‌گیاه به جای گذارد، که نتوانند هیچ حاصلی از آن به دست آورند. و خداوند گروه کافران را راه (سعادت) ننماید. بقره 264 ꕥ ꕥ ꕥ ꕥ ꕥ [ @pompos ]

یاد آوری زیارت عاشورا🥀

امیرالمؤمنین علی به خدا سوگند! اگر اميدم به شهادت هنگام برخورد با دشمن نبود ـ اگر چنين توفيقى نصيبم شود ـ مرکب خويش را آماده مى کردم و از شما دور مى شدم، و مادامى که نسيم هاى جنوب و شمال در حرکت اند (هرگز) شما را طلب نمى کردم، چراکه شما بسيار طعنه زن، عيب جو، روى گردان از حق و پرمکر وحيله هستيد. کثرت جمعيّت شما با قلّت اجتماع افکارتان، سودى نمى بخشد (من وظيفه خود را درباره شما انجام دادم:) شما را به راه روشنى واداشتم که جز افراد ناپاک در آن هلاک نمى شوند. آن کس که در اين راه استقامت کرد، به بهشت شتافت و آن کس که پايش لغزيد (و از جادّه منحرف گرديد) به جهنّم واصل شد! نهج البلاغه خطبه 119 [ @pompos ]

ای ایران بخوان... ملّت ایران عزیز است و عزیز خواهد بود، پیروز است و پیروز خواهد بود به توفیق الهی. و امیدواریم خدای متعال این ملّت را در زیر سایه‌ی الطاف خودش همیشه با عزّت و شرف محفوظ بدارد، درجات امام بزرگوار را عالی کند و حضرت بقیّةالله (ارواحنا فداه) را از این ملّت، راضی و خشنود کند و کمک آن بزرگوار، پشتیبان این ملّت باشد. ۱۴۰۴/۰۴/۰۵ [ @pompos ]

ای ایران بخوان... [ @pompos ]

لحظاتی دیدنی از ورود رهبر انقلاب به مراسم شب عاشورای حسینی در حسینیه امام خمینی. ۱۴۰۴/۴/۱۴ [ @pompos ]

رسول گرامی اسلام فرمود: براى شهادت حسین علیه‌السلام، حرارت و گرمایى در دل‌هاى مؤمنان است که هرگز سرد و خاموش نمی‌شود. جامع احادیث الشیعة ۱۲ / ۵۵۶. [ @pompos ]

هم می‌جنگد و هم از اهل حرم دفاع می‌كند. تا قلب لشكر می‌رفت، دوباره به سرعت برمی‌گشت. صدايش را به اهل حرم می‌رساند و ذكر می‌خواند. اميدوار بودند که امام حسين زنده است. يک لحظه هر چه گوش كردند صدای امام حسين را نشنيدند، منتظر و نگران، ديدند صدای ذوالجناح می‌آيد. گفتند: امام حسين دوباره برای خداحافظی آمده، پرده را بالا زدند، ديدند ذوالجناح غرق در خون آمده و زينش واژگون شده، از خيمه‌ها به دنبال ذوالجناح بیرون آمدند بالای بلندی، دیدند غريب و تنها در گودی قتلگاه ديگر توان دفاع از خود را ندارد. 📚فرهنگ عاشورا، جمعی ازنویسندگان، ۳ / ۱۷۶ [ @pompos ]

در حالی‌که سکینه ناله می‌کرد، حضرت او را به سینه‌اش چسباند و فرمود: «ای سکینه! بدان، وقتی که مرگ من می‌رسد، بعد از من گریه‌ تو طولانی می‌شود. تا زمانی که روح در بدنم است، با اشک حسرت، دل مرا آتش نزن. ‌ای بهترین زنان، هر وقت کشته شدم، تو بر گریه بر من، شایسته و اولی هستی». 📚ابن شهر آشوب، ج۳، ص۲۵۷ [ @pompos ]

وقتی یاران سیدالشهدا كشته بر خاک افتادند، امام حسین استغاثه و طلب یاری نمود، کسی اجابت نکرد. فهمید زمان شهادت رسیده. به سوی خیمه‌ها آمد و به خواهر فرمود: جامه‌ای کهنه برایم بیاور که کسی به آن رغبت نکند، تا آن را زیر لباسم بپوشم که بعد از مرگ عریان نشوم. صدای بانوان حرم به شیون و ناله بلند شد. برای حضرت پیراهنی آوردند، آن را پاره کرد و زیر لباس خود پوشیدند. شلوار نویی داشت که پاره کرد تا کسی به آن میل نکند. وقتی اباعبدالله شهید شد، بدن قطعه قطعه شده بود که مردی این دو لباس را کشید و این بدن را برهنه زیر آسمان و تنها در شن‌زار رها کرد. 📚ترجمه معالی السبطین، ص ۶۵۸ـ۶۸۳ [ @pompos ]