امیرالمؤمنین علی
اى شنونده! از مستى خود به هوش آى! و از غفلت بيدار شو! و از عجله و شتاب خود (در امر دنيا) بکاه. در آنچه از زبان پيامبر امّى (صلي الله عليه و آله) به تو رسيده و راه گريزى از آن نيست، درست بينديش (و دستوراتش را به کار بند) و با کسى که از اين دستورات سرپيچى مى کند همراه مشو، و او را به آنچه براى خود راضى شده واگذار. فخرفروشى را کنار بگذار و از مرکب تکبّر به زير آى! و به ياد قبرت باش که گذرگاهت به سوى عالم آخرت است. (بدان!) همان گونه که جزا مى دهى جزا داده خواهى شد و همان چيزى را که زراعت مى کنى درو خواهى کرد و آنچه امروز از پيش مى فرستى فردا بر آن وارد خواهى شد. پس براى ورود خود در سراى ديگر جايى فراهم ساز! و براى آن روزت چيزى از پيش بفرست. به هوش باش، به هوش باش اى شنونده! و کوشش و تلاش کن اى غافل! و (بدان) هيچ کس مانند شخص آگاه، تو را از حقايق امور باخبر نمى سازد!
نهج البلاغه خطبه 153 بخش سوم
[ @pompos ]
امام صادق علیه السلام فرمود
مردی نزد پدرم امام باقر امد پدرم به او فرمود آیا همسر داری؟
عرض کردم ندارم پدرم فرمود دوست ندارم دنیا و آنچه در آن است از من باشد و یک شب را بدون همسر به سر ببرم سپس در ادامه داد دو رکعت نمازی که مرد مرد همسردار میخواند، بهتر از قیام شب مرد مجرد به عبادت و روزه گرفتنش در روز. آنگاه پدرم هفت دینار به آن مرد داد و فرمود با این پول و وسائل ازدواجت را فراهم که که رسول خدا فرمود همسر برگزینید که باعث وسعت رزق است.
📚بحارالأنوار ج 100 ص217
[ @pompos ]
امیرالمؤمنین علی
از امور قطعى و مسلّم الهى در کتاب حکيم و استوار او (قرآن مجيد) که خداوند در ازاى آن پاداش و کيفر مى دهد، و براى آن خشنود مى شود يا خشم مى گيرد، اين است که هرگاه انسان با يکى از اين خصلت ها بدون توبه از دنيا برود و پروردگار خود را همراه آن ملاقات کند، اعمالش سودى براى او نخواهد داشت؛ هر چند خود را به زحمت افکند و عملش را خالص گرداند.
(نخست) اين که همتايى براى خدا در عبادتى که بر او فرض کرده قرار دهد يا خشم خود را با کشتن بى گناهى فرو نشاند يا کسى را به سبب عملى که ديگرى انجام داده نکوهش کند (و او را متّهم سازد). يا براى برآوردن حاجتى که به مردم دارد بدعتى در دين خدا بگذارد يا مردم را با دو چهره ملاقات کند و در ميان آنان با دو زبان سخن بگويد (و نفاق و دورويى پيشه کند)، در آنچه گفتم بينديش (و بقيه را بر آن قياس کن)؛ چرا که هرچيز را با مثل و مانندش مى توان شناخت.
(بدان) چهارپايان تمام همّتشان شکم هايشان است و درّندگان تمام همّتشان تجاوز و تعدّى به ديگران است و زنان (هوس باز) تمام فکرشان زينت زندگى و فساد در آن است؛ در حالى که مؤمنان، خاضع و متواضع اند و براى ديگران بيمناک اند (مبادا از جانب آن ها آسيبى به ديگران برسد). و (در برابر مسئوليّت هايشان در پيشگاه خدا) خائف و ترسان اند.
نهج البلاغه خطبه 153 بخش آخر
[ @pompos ]